در من فرو پاشیده یک تصویر انسانی بر صخره کوبیده مرا موج پریشانی من آن درختم که تبر را با خودش رویاند قد میکشد در سایه ام یک زخم پنهانی وقتی برادرهایمان با گرگ
تقدیر
۳
۲ هفته پیش · ویرایش شده
خوش اومدی بانوی شاعر. شعرت از نظر تنوع واژگان، تصویر و مفهوم خیلی غنیه، اما حس کردم هنوز روی یه وزن عروضی ثابت ننشسته و در چند مصراع شکست وزنی جدی داره آیا اینطور نیس؟
۱
مشاهده همه نظرها