به لطف یکی از دوستان که خیلی برام با ارزشه با این فضا آشنا شدم. درسته که یه مهندسم ولی عاشق شعر هستم و دوست دارم یکی از دلنوشته‌هام رو تقدیم نگاهتون کنم و امیدوارم خوشتون بیاد؛
انگیزه‌ای نمانده، تاريکی و سیاهی‌ست
هر لحظه‌ام در این حال، انبوهی از تباهی‌ست
این روزگار بی‌جان، با حسرتی مداوم
عمری در این تلاطم، درگیر این دوراهی‌ست؛
ما از کجا بدانیم حرف کدام درست است
عقلی که می‌هراسَد يا دل که با تو راهی‌ست..