--
❤️دلایل عملکرد ضعیف زبان‌آموزان انگلیسی من در برابر عملکرد عالی و گاه شگفت‌آور زبان‌آموزان شرقی💙
--
در مجموع، بیش از ۲۱ سال است که به تدریس زبان مشغولم. تدریس را با زبان انگلیسی آغاز کردم و از سال ۱۳۹۱، در کنار انگلیسی، تدریس زبانهای چینی، ژاپنی و کره‌ای را نیز بر عهده دارم.
.
در طول سال‌های تدریس، تفاوتی بزرگ در عملکرد زبان‌آموزانم هنگام یادگیری انگلیسی و زبانهای شرقی دیده‌ام.
بسیاری از زبان‌آموزان من در یادگیری زبان‌هایی مانند چینی، ژاپنی یا کره‌ای، با وجود ناآشنا بودن این زبان‌ها، با قدرت ادامه می‌دهند و با سختی‌های مسیر کنار می‌آیند؛ اما کسانی که زبان انگلیسی می‌خوانند، راندمان بسیار پایین و غیر قابول قبول برای من از خود نشان می‌دهند.
معروف‌ترین نمونه برای من، روناک است؛ دختر ۱۸ ساله ای کونگ فوکار، عاشق شرق، با استعداد و مصمم که یادگیری انگلیسی و چینی را هم‌زمان نزد من آغاز کرد؛ انگلیسی در روزهای زوج و چینی در روزهای فرد.پس از مدتی انگلیسی را رها کرد و چینی را نگه داشت.
.
آیا مشکل از انگلیسی است؟
لزوماً نه!
.
❤️ - ژاپنی برای خوردن مرون پن در آساکوسا!
.
فرض کنید کسی می‌گوید:
«می‌خواهم ژاپنی یاد بگیرم تا یک روز در توکیو، در آساکوسا، وارد یک کافه شوم، وافل و مرون‌پن بخورم و بتوانم با مردم آنجا حرف بزنم.»
این رویا برای مغز زبان‌آموز، یک تصویر واقعی و دوست داشتنی ساخته است.
او چیزی را تصور می‌کند که می‌خواهد تجربه کند.حتی اگر آن رویا برایش زیادی بزرگ باشد و به آن نرسد!
.
ژاپنی برای او درس نیست.در مدرسه با آن سر و کار ندارد.بنابراین مجموعه‌ای از لغت و گرامر نیست؛ بلیتی است به سوی زندگی و فرهنگ مورد علاقه‌اش.
.
حالا این دو جمله را از انگلیسی آموزان ببینید:
.
«می‌خواهم انگلیسی بخوانم چون می‌خواهم زبانم خوب باشد.»
نمره های زبان من در مدرسه پایین است.
.
نمره پایین، انگیزه کافی برای ایجاد علاقه به یادگیری زبان انگلیسی نیست.
یکی از مشکلات انگلیسی در ایران این است که بسیاری از مردم از کودکی با این زبان در قالب «درس» روبه‌رو می شوند.
نمره زبان در مدرسه.
امتحان دانشگاه.
کنکور.
تکلیف.
گرامر.
وقتی انگیزه فقط این باشد که:
«نمره زبانم پایین است.»
یا:
«باید انگلیسی‌ام خوب شود.»
طبیعی است که با گذشت زمان، جذابیت اولیه کم شود.
.
من این موضوع را در میان اکثریت انگلیسی آموزان سنین مدرسه تا بزرگسال خودم دیده‌ام؛ زبان‌آموز دوره را شروع می‌کند، چند ماه می‌گذرد و کم‌کم کلاس و تمرین برایش تبدیل به یک وظیفه تکراری می‌شود.
و بعد پرسشهای بی امان هجوم می آورند: انگلیسی به چه درد من می خوره.الان بهتر نبود می رفتم رستوران؟یا باشگاه؟ برای چی سر کلاس نشسته ام؟ سر کلاس درس!
اما در زبانهای شرقی، داستان برای علاقه‌مندان کاملاً متفاوت است.
.
❤️ - فرهنگ، موتور پنهان زبان‌آموزی
.
بسیاری از علاقه‌مندان زبان های شرقی، قبل از اینکه شروع به یادگیری زبان پیش من کنند، با خودِ فرهنگ ارتباط برقرار کرده‌اند.
آنها نیازی به نینجا تیچر لی ندارند تا به زبان مورد نظرشان علاقه مند شوند.
یکی عاشق چین است.
یکی شیفته غذاهای ژاپنی است.
یکی می‌خواهد کره را از نزدیک ببیند.
.
💙 بنابراین زبان برای آنها هدف نهایی نیست.
وسیله‌ای است برای رسیدن به چیزی که از قبل دوستش داشته اند.
.
و این تفاوت کوچکی نیست.
کسی که ژاپنی می‌خواند، ممکن است با خودش بگوید:
«اگر امروز این گرامر را یاد بگیرم، یک قدم به رویایم نزدیک‌تر شده‌ام.»
اما اگر کسی انگلیسی را فقط برای «خوب شدن زبانش» بخواند، ممکن است بعد از مدتی بپرسد:
«خب که چی؟»
همین «خب که چی؟» می‌تواند انگیزه را آرام‌آرام از بین ببرد.
.
پس بعد از «چه زبانی؟» و «چه کسی؟»، سؤال مهم‌تری وجود دارد.
وقتی کسی می‌خواهد زبان یاد بگیرد، معمولاً اولین سؤالش این است:
چه زبانی بخوانم؟
بعد:
چه کتابی بخوانم؟
و شاید:
کدام استاد را انتخاب کنم؟
همه این‌ها مهم‌اند.
اما یک سؤال مهم‌تر وجود دارد:
-- چرا می‌خواهم این زبان را یاد بگیرم؟ --
و بعد از آن:
این زبان قرار است چه چیزی به زندگی من اضافه کند؟
اگر جواب این سؤال برای زبان‌آموز روشن باشد، سختی‌های مسیر قابل تحمل‌تر می‌شوند.
.
اگر کسی واقعاً آرزوی قدم زدن در توکیو را داشته باشد، یاد گرفتن صدها واژه ژاپنی برای او گامی به سوی سفر است.
.
اما انگلیسی چطور؟
برای بسیاری از از زبان‌آموزان ایرانی، مشکل دقیقاً این است که چیزی را پیدا نمی کنند که دلیل تحمل سختی راه شود.
دلیلشان اینهاست:
نمره.مدرک.آزمون.تافل.آیلتس.دیگران می‌گویند انگلیسی مهم است.
البته انگلیسی برای هر فرد می‌تواند کاربردهای بسیار متفاوتی داشته باشد؛ از سفر و کار گرفته تا موسیقی، سینما، بازی، و دانشگاه.اما صرف کاربرد داشتن باعث ایجاد علاقه نمی شود.
.
علاقه ای که وقتی چند ماه بعد خسته شد، دوباره به او یادآوری کند: «من برای این شروع کردم.»
.
زبان‌آموزی که علاقه شخصی برای ادامه دادن دارد، ممکن است با یک کتاب معمولی هم پیش برود.
اما زبان‌آموزی که هیچ دلیلی برای علاقه مند شدن به زبان مورد نظر ندارد، حتی با بهترین کتاب و بهترین کلاس هم ممکن است بعد از مدتی کنار بکشد.
.
✍️
Ninja Teacher Lee
忍者老师李 | Rěnzhě Lǎoshī Lǐ
❤️دلایل عملکرد ضعیف زبان‌آموزان انگلیسی من در برابر عملکرد عالی و گاه شگفت‌آور زبان‌آموزان شرقی💙
--
در مجموع، بیش از ۲۱ سال است که به تدریس زبان مشغولم. تدریس را با زبان انگلیسی آغاز کردم و از سال ۱۳۹۱، در کنار انگلیسی، تدریس زبانهای چینی، ژاپنی و کره‌ای را نیز بر عهده دارم.
.
در طول سال‌های تدریس، تفاوتی بزرگ در عملکرد زبان‌آموزانم هنگام یادگیری انگلیسی و زبانهای شرقی دیده‌ام.
بسیاری از زبان‌آموزان من در یادگیری زبان‌هایی مانند چینی، ژاپنی یا کره‌ای، با وجود ناآشنا بودن این زبان‌ها، با قدرت ادامه می‌دهند و با سختی‌های مسیر کنار می‌آیند؛ اما کسانی که زبان انگلیسی می‌خوانند، راندمان بسیار پایین و غیر قابول قبول برای من از خود نشان می‌دهند.
معروف‌ترین نمونه برای من، روناک است؛ دختر ۱۸ ساله ای کونگ فوکار، عاشق شرق، با استعداد و مصمم که یادگیری انگلیسی و چینی را هم‌زمان نزد من آغاز کرد؛ انگلیسی در روزهای زوج و چینی در روزهای فرد.پس از مدتی انگلیسی را رها کرد و چینی را نگه داشت.
.
آیا مشکل از انگلیسی است؟
لزوماً نه!
.
❤️ - ژاپنی برای خوردن مرون پن در آساکوسا!
.
فرض کنید کسی می‌گوید:
«می‌خواهم ژاپنی یاد بگیرم تا یک روز در توکیو، در آساکوسا، وارد یک کافه شوم، وافل و مرون‌پن بخورم و بتوانم با مردم آنجا حرف بزنم.»
این رویا برای مغز زبان‌آموز، یک تصویر واقعی و دوست داشتنی ساخته است.
او چیزی را تصور می‌کند که می‌خواهد تجربه کند.حتی اگر آن رویا برایش زیادی بزرگ باشد و به آن نرسد!
.
ژاپنی برای او درس نیست.در مدرسه با آن سر و کار ندارد.بنابراین مجموعه‌ای از لغت و گرامر نیست؛ بلیتی است به سوی زندگی و فرهنگ مورد علاقه‌اش.
.
حالا این دو جمله را از انگلیسی آموزان ببینید:
.
«می‌خواهم انگلیسی بخوانم چون می‌خواهم زبانم خوب باشد.»
نمره های زبان من در مدرسه پایین است.
.
نمره پایین، انگیزه کافی برای ایجاد علاقه به یادگیری زبان انگلیسی نیست.
یکی از مشکلات انگلیسی در ایران این است که بسیاری از مردم از کودکی با این زبان در قالب «درس» روبه‌رو می شوند.
نمره زبان در مدرسه.
امتحان دانشگاه.
کنکور.
تکلیف.
گرامر.
وقتی انگیزه فقط این باشد که:
«نمره زبانم پایین است.»
یا:
«باید انگلیسی‌ام خوب شود.»
طبیعی است که با گذشت زمان، جذابیت اولیه کم شود.
.
من این موضوع را در میان اکثریت انگلیسی آموزان سنین مدرسه تا بزرگسال خودم دیده‌ام؛ زبان‌آموز دوره را شروع می‌کند، چند ماه می‌گذرد و کم‌کم کلاس و تمرین برایش تبدیل به یک وظیفه تکراری می‌شود.
و بعد پرسشهای بی امان هجوم می آورند: انگلیسی به چه درد من می خوره.الان بهتر نبود می رفتم رستوران؟یا باشگاه؟ برای چی سر کلاس نشسته ام؟ سر کلاس درس!
اما در زبانهای شرقی، داستان برای علاقه‌مندان کاملاً متفاوت است.
.
❤️ - فرهنگ، موتور پنهان زبان‌آموزی
.
بسیاری از علاقه‌مندان زبان های شرقی، قبل از اینکه شروع به یادگیری زبان پیش من کنند، با خودِ فرهنگ ارتباط برقرار کرده‌اند.
آنها نیازی به نینجا تیچر لی ندارند تا به زبان مورد نظرشان علاقه مند شوند.
یکی عاشق چین است.
یکی شیفته غذاهای ژاپنی است.
یکی می‌خواهد کره را از نزدیک ببیند.
.
💙 بنابراین زبان برای آنها هدف نهایی نیست.
وسیله‌ای است برای رسیدن به چیزی که از قبل دوستش داشته اند.
.
و این تفاوت کوچکی نیست.
کسی که ژاپنی می‌خواند، ممکن است با خودش بگوید:
«اگر امروز این گرامر را یاد بگیرم، یک قدم به رویایم نزدیک‌تر شده‌ام.»
اما اگر کسی انگلیسی را فقط برای «خوب شدن زبانش» بخواند، ممکن است بعد از مدتی بپرسد:
«خب که چی؟»
همین «خب که چی؟» می‌تواند انگیزه را آرام‌آرام از بین ببرد.
.
پس بعد از «چه زبانی؟» و «چه کسی؟»، سؤال مهم‌تری وجود دارد.
وقتی کسی می‌خواهد زبان یاد بگیرد، معمولاً اولین سؤالش این است:
چه زبانی بخوانم؟
بعد:
چه کتابی بخوانم؟
و شاید:
کدام استاد را انتخاب کنم؟
همه این‌ها مهم‌اند.
اما یک سؤال مهم‌تر وجود دارد:
-- چرا می‌خواهم این زبان را یاد بگیرم؟ --
و بعد از آن:
این زبان قرار است چه چیزی به زندگی من اضافه کند؟
اگر جواب این سؤال برای زبان‌آموز روشن باشد، سختی‌های مسیر قابل تحمل‌تر می‌شوند.
.
اگر کسی واقعاً آرزوی قدم زدن در توکیو را داشته باشد، یاد گرفتن صدها واژه ژاپنی برای او گامی به سوی سفر است.
.
اما انگلیسی چطور؟
برای بسیاری از از زبان‌آموزان ایرانی، مشکل دقیقاً این است که چیزی را پیدا نمی کنند که دلیل تحمل سختی راه شود.
دلیلشان اینهاست:
نمره.مدرک.آزمون.تافل.آیلتس.دیگران می‌گویند انگلیسی مهم است.
البته انگلیسی برای هر فرد می‌تواند کاربردهای بسیار متفاوتی داشته باشد؛ از سفر و کار گرفته تا موسیقی، سینما، بازی، و دانشگاه.اما صرف کاربرد داشتن باعث ایجاد علاقه نمی شود.
.
علاقه ای که وقتی چند ماه بعد خسته شد، دوباره به او یادآوری کند: «من برای این شروع کردم.»
.
زبان‌آموزی که علاقه شخصی برای ادامه دادن دارد، ممکن است با یک کتاب معمولی هم پیش برود.
اما زبان‌آموزی که هیچ دلیلی برای علاقه مند شدن به زبان مورد نظر ندارد، حتی با بهترین کتاب و بهترین کلاس هم ممکن است بعد از مدتی کنار بکشد.
.
✍️
Ninja Teacher Lee
忍者老师李 | Rěnzhě Lǎoshī Lǐ
