اکثرمان پراکندهایم.
پراکنده مینویسیم، میخوانیم، میبینیم و هرجا فرصتی باشد بخشی از دیدگاهمان را منتشر میکنیم.
مشکل این نیست که این تکهها ارزش ندارند؛ مشکل این است که معمولاً کنار هم قرار نمیگیرند تا به یک اثر تبدیل شوند.
فرض کن ایدهای داری، اما هنوز کامل نیست.
در فولینک لازم نیست منتظر کاملشدنش بمانی.
آنچه امروز داری منتشر کن، بازخورد بگیر، اصلاحش کن و نسخههای تکاملیافتهترش را دوباره منتشر کن.
هر نسخه یک فولیو است!
بعد از مدتی، مجموعه این فولیوها تبدیل به پورتفلیویی میشود که هم مسیر رشد آن ایده را نشان میدهد و هم مسیر رشد فکری تو را.
و شاید روزی همه آنها را به یک اثر واحد تبدیل کنی.
یا شاید نویسنده نباشی و فقط گاهی خاطراتت را بنویسی.
در شبکههای اجتماعی، این خاطرات معمولاً زیر صدها پست دیگر گم میشوند.
اما اگر هر خاطره یک فولیو باشد، سالها بعد ممکن است متوجه شوی پورتفلیویی ساختهای که حتی قابلیت تبدیلشدن به یک کتاب را دارد.
یا نویسندهای که کتابی منتشر کرده.
بهجای اینکه فقط جلد کتابت را تبلیغ کنی، میتوانی بریدهها، ایدهها و روایتهای آن را منتشر کنی و هر فولیو را به کتاب اصلی ارجاع دهی.
حتی اگر کسی کتاب را نخرد، ممکن است همان یک فولیو چیزی را در ذهن او تغییر دهد.
و اگر خوانندهای؟
متن، صوت یا ویدیو؛ فرقی ندارد.
پس از چند سال، فقط مجموعهای از «دیدگاهها» را نداری؛ بلکه سبدی از فکر، تجربه و نگاه حرفهای خودت داری.
هر فکر میتواند یک فولیو باشد.
فولیوها یک پورتفلیو میسازند.
و بعضی پورتفلیوها، روزی به یک اثر تبدیل میشوند.
---
Let’s understand how a “work” is actually created.
Most of us are scattered.
We write in different places, read different things, collect experiences, form ideas, and share fragments of our thinking whenever the opportunity appears.
The problem is not that these fragments have no value.
The problem is that they rarely stay connected long enough to become a work.
Imagine you have an idea, but it is not fully developed yet.
On Folinq.com, you do not have to wait until it feels perfect.
Publish what you have today.
Get feedback. Refine it. Think again. Then publish a more evolved version.
Each version becomes a Folio.
Over time, those Folios form a Portfolio one that shows both the evolution of the idea and the evolution of your thinking.
And one day, that Portfolio may become a complete work of its own.
Or perhaps you are not a writer at all.
You simply write down memories from time to time.
On most social platforms, those memories eventually disappear beneath hundreds of newer posts.
Or imagine you have already published a book.
Even if someone never buys the book, one of those Folios may still change the way they think.
And what if you are a designer, architect, engineer or specialist?
Document your perspective.
Text, audio or video the format matters less than preserving the thought.
Years later, you may realize you did not simply publish a collection of posts.
A thought can become a Folio.
Folios can become a Portfolio.
And some Portfolios eventually become a Work.
Sometimes, it simply begins by refusing to lose what is worth keeping.
پراکنده مینویسیم، میخوانیم، میبینیم و هرجا فرصتی باشد بخشی از دیدگاهمان را منتشر میکنیم.
مشکل این نیست که این تکهها ارزش ندارند؛ مشکل این است که معمولاً کنار هم قرار نمیگیرند تا به یک اثر تبدیل شوند.
فرض کن ایدهای داری، اما هنوز کامل نیست.
در فولینک لازم نیست منتظر کاملشدنش بمانی.
آنچه امروز داری منتشر کن، بازخورد بگیر، اصلاحش کن و نسخههای تکاملیافتهترش را دوباره منتشر کن.
هر نسخه یک فولیو است!
بعد از مدتی، مجموعه این فولیوها تبدیل به پورتفلیویی میشود که هم مسیر رشد آن ایده را نشان میدهد و هم مسیر رشد فکری تو را.
و شاید روزی همه آنها را به یک اثر واحد تبدیل کنی.
یا شاید نویسنده نباشی و فقط گاهی خاطراتت را بنویسی.
در شبکههای اجتماعی، این خاطرات معمولاً زیر صدها پست دیگر گم میشوند.
اما اگر هر خاطره یک فولیو باشد، سالها بعد ممکن است متوجه شوی پورتفلیویی ساختهای که حتی قابلیت تبدیلشدن به یک کتاب را دارد.
یا نویسندهای که کتابی منتشر کرده.
بهجای اینکه فقط جلد کتابت را تبلیغ کنی، میتوانی بریدهها، ایدهها و روایتهای آن را منتشر کنی و هر فولیو را به کتاب اصلی ارجاع دهی.
حتی اگر کسی کتاب را نخرد، ممکن است همان یک فولیو چیزی را در ذهن او تغییر دهد.
و اگر خوانندهای؟
متن، صوت یا ویدیو؛ فرقی ندارد.
پس از چند سال، فقط مجموعهای از «دیدگاهها» را نداری؛ بلکه سبدی از فکر، تجربه و نگاه حرفهای خودت داری.
هر فکر میتواند یک فولیو باشد.
فولیوها یک پورتفلیو میسازند.
و بعضی پورتفلیوها، روزی به یک اثر تبدیل میشوند.
---
Let’s understand how a “work” is actually created.
Most of us are scattered.
We write in different places, read different things, collect experiences, form ideas, and share fragments of our thinking whenever the opportunity appears.
The problem is not that these fragments have no value.
The problem is that they rarely stay connected long enough to become a work.
Imagine you have an idea, but it is not fully developed yet.
On Folinq.com, you do not have to wait until it feels perfect.
Publish what you have today.
Get feedback. Refine it. Think again. Then publish a more evolved version.
Each version becomes a Folio.
Over time, those Folios form a Portfolio one that shows both the evolution of the idea and the evolution of your thinking.
And one day, that Portfolio may become a complete work of its own.
Or perhaps you are not a writer at all.
You simply write down memories from time to time.
On most social platforms, those memories eventually disappear beneath hundreds of newer posts.
Or imagine you have already published a book.
Even if someone never buys the book, one of those Folios may still change the way they think.
And what if you are a designer, architect, engineer or specialist?
Document your perspective.
Text, audio or video the format matters less than preserving the thought.
Years later, you may realize you did not simply publish a collection of posts.
A thought can become a Folio.
Folios can become a Portfolio.
And some Portfolios eventually become a Work.
Sometimes, it simply begins by refusing to lose what is worth keeping.