سیما رهنما

خواننده حرفه‌ای فولینک · ۴ روز پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۲ دقیقه

۵ سال توی لینکدین بودم، قبلش هم یه سال توی اینستا می‌چرخیدم که کلا اکانتمو پاک کردم لینکدین ولی جای بهتری بود چیزای زیادی ازش یاد گرفتم و هنوزم هستم توش؛ ولی راستش ه

بنیانگذاران جامعه فکری فولینک

۵ سال توی لینکدین بودم، قبلش هم یه سال توی اینستا می‌چرخیدم که کلا اکانتمو پاک کردم لینکدین ولی جای بهتری بود چیزای زیادی ازش یاد گرفتم و هنوزم هستم توش؛ ولی راستش هیشکدوم به اندازه‌ فولینک بهم حس ارزشمند بودن ندادن. لینکدین پر از پلیسه. پر از تبلیغ و پر از AI . حتا نمیتونی راحت از دلت حرف بزنی فورا قضاوت میشی و بایکوتت میکنن. اما بازم لینکدینو دوس دارم چون درحال پاکسازی گسترذه‌م.
امروز یه ایمیل گرفتم از فولینک که نوشته جزو ۵۰۰ نفر اولی هستی که برای بنیان‌گذاری جامعه‌ فکری فولینک انتخاب شدن.
ازم نخواستن تبلیغشو بکنم ازم خواستن فعالتر باشم.. البته من خیلی وقته توی لینکدین پستای فولینک رو ریپوست کردم هرچند نویسنده نیستم ولی خوشحالم 
یه لحظه ایمیل رو دوباره خوندم که مطمین شم اشتباهی برای سیمای دیگری نفرستادن 😄
نمیدونم چطور توضیحش بدم…
ولی حس اینکه فقط یه کاربر نیستی و از همون اول ازت دعوت میشه بخشی از شکل گرفتن یه جامعه باشی، خیلی فرق داره. اگه این دروغه دروغشم دوست دارم!! البته اگه انتخابم نمیکردن جای شک داشت اینقدی که من دعوت کردم اینو اونو و حرف شنیدم و اخم تخم دیدم باید مدیرعامل فولینکم میکردن😄😄 بجز اینکه از النا عقبم از همه جلوترم!!
اما خداییش بعد از این همه سال اینترنت و شبکه اجتماعی، اولین باره حس میکنم اینجا قرار نیست فقط پست بذاریم و لایک جمع کنیم
انگار قراره واقعا با هم چیزی بسازیم..
و خب… من رسما جزو ۵۰۰ نفر اولم. البته من جزو ۱۰ نفر اولم. استاد سیما رو دستکم گرفتن. حس میکنم اون نقطه آبیه منم 
لطفا از این به بعد با احترام بیشتری باهام صحبت کنین! 😂

۲ ۲ ۰ ۶۵

سیما رهنما

خواننده حرفه‌ای فولینک · ۵ روز پیش · فولیو · مدت مطالعه: ۳ دقیقه

سی صفحه سوم

چیزی که من از این بخش گرفتم اینه که هراری کم‌کم از آینده‌ انسان فاصله میگیره و میره سراغ این‌که اصلا انسان چطور تونسته اینقدر روی زمین مسلط بشه.🌍🧠 یعنی ما امروز جو

سی صفحه سوم

چیزی که من از این بخش  گرفتم اینه که هراری کم‌کم از آینده‌ انسان فاصله میگیره و میره سراغ این‌که اصلا انسان چطور تونسته اینقدر روی زمین مسلط بشه.🌍🧠
یعنی ما امروز جوری زندگی میکنیم که انگار زمین مال خودمونه و بقیه‌ موجودات فقط ی بخشی از محیط اطراف ما هستن؛ ولی همیشه اینطوری نبوده. یه زمانی انسان هم مثل بقیه‌ حیوانات، فقط یکی از موجودات روی زمین بوده و برای زنده موندن تلاش میکرده.
چیزی که برام جالب بود اینه که قدرت انسان فقط به خاطر زور بدنی یا سرعتش نبوده. ما نه از شیر قوی‌تریم، نه از اسب سریع‌تریم و نه خیلی از حیوانات حواس ضعیف‌تری دارن. ولی چیزی که باعث شده انسان اینقدر جلو بیفته، تتوانایی همکاری کردن در تعداد خیلی زیاده.

مثلا ی گروه کوچیک از حیوانات میتونن با هم همکاری کنن، ولی انسان میتونه هزاران یا حتی میلیون‌ها نفر رو دور یه هدف، قانون، کشور، دین یا باور مشترک جمع کنه؛ حتا وقتی بیشتر این آدم‌ها همدیگه رو اصلا نمیشناسن.

این قسمت برای من خیلی جالب بود چون انگار میگه قدرت اصلی انسان فقط توی مغزش نیست؛ توی اینه که میتونه یه داستان مشترک بسازه و بقیه هم اون داستان رو باور کنن.
مثلا پول خودش فقط یه تیکه کاغذه یا یه عدد داخل حساب بانکی؛ ولی چون همه قبول داریم که ارزش داره، میتونیم باهاش خرید کنیم. 
کشورها، شرکت‌ها، قوانین و خیلی از چیزایی که زندگیمون رو میچرخونن هم تا حد زیادی به همین باورهای مشترک وابسته‌ان.

یعنی انسان یه توانایی عجیب داره: میتونه چیزی رو که به شکل فیزیکی وجود نداره، اونقدر جدی باور کنه که بر اساسش جامعه بسازه، جنگ کنه، کار کنه یا حتی زندگیش رو تغییر بده. 🤯

یه بخش دیگه‌ای که توجهم رو جلب کرد رابطه‌ انسان با حیواناته. هراری یه جورایی نشون میده که پیشرفت بشر برای همه‌ی موجودات خبر خوبی نبوده. انسان تونسته تعداد زیادی از حیوانات رو اهلی کنه و ازشون برای غذا، حمل‌ونقل و کار استفاده کنه، ولی این موفقیت از دید خود اون حیوانات لزوما موفقیت محسوب نمیشه.

مثلا میگه:: ممکنه تعداد گاوها یا مرغ‌ها توی دنیا خیلی زیاد شده باشه، اما این به این معنی نیست که زندگی بهتری دارن. خیلی از اون‌ها فقط برای نیاز انسان پرورش داده میشن و کل زندگیشون تحت کنترل ماس.!!
اینجا یه چیزی برام جالب شد: ما معمولاا تاریخ رو فقط از زاویه‌ی انسان نگاه میکنیم. میگیم کشاورزی پیشرفت بود، صنعت پیشرفت بود، تکنولوژی پیشرفت بود؛ ولی کمتر میپرسیم این پیشرفت برای بقیه‌ی موجودات چه معنایی داشته.؟؟

در واقع هراری داره جای انسان رو توی طبیعت دوباره بررسی میکنه. 🌱
انگار میگه ما خودمون رو موجودی کاملا متفاوت و برتر از بقیه میدونیم، ولی از نظر زیستی هنوز یه حیوونیم؛ یه حیوان خیلی قدرتمند که تونسته کل اکوسیستم رو به نفع خودش تغییر بده..

و این قدرت یه مسئولیت بزرگ هم میاره. چون الان تصمیم‌های انسان فقط روی خودش اثر نمیذاره؛ روی حیوانات، جنگل‌ها، دریاها و تقریبا کل سیاره اثر میذاره.
برای من پیام مهم این قسمت این بود که انسان قبل از این‌که بخواد تبدیل به خدا بشه، باید ببینه با قدرتی که همین الان داره چه کار کرده.؟
ما تونستیم روی بخش بزرگی از طبیعت مسلط بشیم، ولی سؤال اینه که آیا واقعنی بلدیم این قدرت رو درست استفاده کنیم؟ 🤔

چون اگه انسان با قدرت فعلیش تونسته زندگی میلیون‌ها موجود رو تغییر بده، حالا تصور کن وقتی مهندسی ژنتیک، هوش مصنوعی و فناوری‌های خیلی پیشرفته‌تر هم دستش باشه، چه اتفاقی ممکنه بیفته. 
من حس میکنم این بخش داره زمینه رو برای بحث اصلی کتاب آماده میکنه:
انسانی که تونسته دنیا رو تغییر بده، حالا میخواد خودش رو هم تغییر بده.
ولی قبلش باید بفهمیم چی باعث شده اصلاً به این جایگاه برسیم و چرا ما بین این همه موجود، اینقدر قدرت پیدا کردیم. 
و سؤالی که آخرش برام باقی مونداینه: آیا چون انسان قدرتمندترین موجود زمین شده، حتمن حق داره هر کاری که میتونه انجام بده؟؟🤔⚖️

ارجاع به کتاب: Homo Deus

۱ ۰ ۰ ۳۸

سیما رهنما

خواننده حرفه‌ای فولینک · ۱ هفته پیش · فولیو · مدت مطالعه: ۳ دقیقه

سی صفحه دوم

توی سی صفحه دوم انسان خداگونه، چیزی که من بیشتر از همه گرفتم اینه که بشر یه جورایی داره وارد مرحله‌ جدیدی از زندگی می‌شه. یعنی قبلا دغدغه‌ اصلی آدم‌ها این بود که زند

سی صفحه دوم

توی سی صفحه دوم انسان خداگونه، چیزی که من بیشتر از همه گرفتم اینه که بشر یه جورایی داره وارد مرحله‌ جدیدی از زندگی می‌شه. یعنی قبلا دغدغه‌ اصلی آدم‌ها این بود که زنده بمونن؛ غذا داشته باشن، از بیماری و جنگ جون سالم به در ببرن و یه زندگی معمولی داشته باشن. ولی الان، حداقل تو بخش بزرگی از دنیا، داستان داره عوض می‌شه.

چیزی که برام جالب بود اینه که هراری میگه انسان هیچ‌وقت به چیزی که داره راضی نمیشه. یعنی حتی اگه خیلی از مشکلات قدیمی رو حل کنیم، سریع برای خودمون هدف‌های جدید می‌سازیم. مثلا وقتی‌گرسنگی کمتر میشه، نمیگیم خب دیگه همه‌چی عالیه؛ میریم سراغ این‌که چطور بیشتر عمر کنیم، چطور سالم‌تر و خوشحال‌تر باشیم و حتی چطور توانایی‌هامون رو از حالت عادی بالاتر ببریم.

ممکنه اشتباه برداشت کرده باشم اما من این قسمت رو این‌جوری فهمیدم که انگار انسان داره کم‌کم از مبارزه برای زنده موندن میرسه به تلاش برای ارتقای خودش. یعنی دیگه فقط بحث این نیست که بیماری رو درمان کنیم؛ ممکنه هدفمون این بشه که اصلا پیر نشیم یا طول عمر خیلی بیشتری داشته باشیم. فقط نمی‌خوایم آدم سالمی باشیم، شاید بخوایم حافظه، هوش یا حتی بدنمون رو هم قوی‌تر کنیم.

یه نکته‌ دیگه‌ که خیلی توجهم رو جلب کرد بحث خوشبختیه. ما معمولا فکر می‌کنیم اگه پول، امکانات، امنیت یا موفقیت بیشتری داشته باشیم، حتما خوشحال‌تر میشیم. ولی کتاب میگه قضیه به این سادگی نیست. چون احساس خوشحالی خیلی به ذهن و حتی اتفاق‌هایی که داخل بدن و مغزمون می‌افته ربط داره. یعنی ممکنه شرایط زندگی ما خیلی بهتر از آدم‌های صد سال پیش باشه، ولی این لزوما به این معنی نیست که صد برابر خوشحال‌تریم. این باحال بود!!

اینجا یه سؤال جالب برای من پیش اومد:: اگه علم یه روز بتونه روی احساسات ما هم کنترل بیشتری داشته باشه چی؟ یعنی به‌جای این‌که فقط شرایط بیرونی زندگی رو تغییر بدیم، مستقیما کاری کنیم که مغزمون حس بهتری داشته باشه. اون‌وقت اصلا تعریف خوشبختی عوض میشه.

کلا حس من از این بخش جدیدی که خوندم اینه که هراری میخواد بگه بشر بعد از این‌که قرن‌ها تلاش کرده طبیعت و محیط اطرافش رو کنترل کنه، حالا داره به مرحله‌ای میرسه که میخواد خور انسان رو هم تغییر بده. بدنش، مغزش، احساساتش و حتی مدت زمانی که زنده می‌مونه..

و اینجاس که اسم انسان خداگونه برام معنی بیشتری پیدا می‌کنه. منظورش این نیست که انسان واقعا خدا میشه؛ بیشتر منظورش اینه که ما داریم دنبال توانایی‌هایی میریم که قبلا فقط در داستان‌ها و افسانه‌ها برای خدایان تصور می‌شد: عمر خیلی طولانی، قدرت بیشتر، کنترل روی بدن و شاید حتی ساختن موجودات و شکل‌های جدیدی از زندگی.

برای من سؤال اصلی این بخش این بود که اگه واقعا به این قدرت‌ها برسیم، آیا خوشحال‌تر و بهتر می‌شیم؟ یا فقط خواسته‌هامون بزرگ‌تر میشن و مشکلات جدیدی برای خودمون درست می‌کنیم؟

یعنی شاید مسئله‌ آینده‌ بشر فقط این نباشه که چه کارهایی می‌تونیم انجام بدیم؟؛ مسئله‌ی مهم‌تر این باشه که با این همه قدرت، اصلاً چه کارهایی باید انجام بدیم؟
کتاب خیلی باحالیه خیلی ساده و قابل فهمه حتی توی نسخه انگلیسیش.😉

ارجاع به کتاب: Homo Deus

۳ ۱ ۰ ۸۰

سیما رهنما

خواننده حرفه‌ای فولینک · ۲ هفته پیش · فولیو · مدت مطالعه: ۱ دقیقه

تجربه من از دعوت

اول که فولینک اومد، هر آدم حرفه‌ای که می‌دیدم براش دعوت‌نامه می‌فرستادم. با خودم می‌گفتم هرچی آدم قوی‌تر، شبکه هم قوی‌تر. لااقل ۴ تا آدم درست و حسابی دوربرم هست که ا

۰ ۰ ۰ ۲۵

سیما رهنما

خواننده حرفه‌ای فولینک · ۳ هفته پیش · فولیو · مدت مطالعه: ۱ دقیقه

انسان خداگونه

این اولین فولیو منه توی فولینک. برعکس لینکدین سعی میکنم تمیز بنویسم :) تازه حدود سی صفحه از کتاب انسان خداگونه رو خوندم، ولی همین چند صفحه اول کافی بود که یه عالمه س

ارجاع به کتاب: Homo Deus

۶ ۱۰ ۲ ۹۴