صدیقه جُر

صدیقه جُر

شاعر در فولینک۱ روز پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۲ دقیقه
آذر دخت دخترک دردانه پاییز
دخترک دردانه‌ی پاییز
پنجره را بگشا...
نگاهت را به آن‌سوی شیشه‌ها ببر.
از کوچه که بگذری،
خواهی دید شهر زیر قدم‌هایت
نفس می‌کشد.
چشم‌هایت را ببند
و خودت را به دست رؤیا بسپار...
رها شو از هیاهوی روزمرگی،
که جهان، قصه‌ی دیگری برایت دارد.
ببین! من همان‌جا، سرِ آن
پیچ کنار رودخانه، چشم‌انتظار
آمدنت هستم...
آنجا که آواز قوهای وحشی
با چک‌چک باران پاییزی
درهم می‌آمیزد،
آنجا که رود، نغمه‌های عاشقانه‌اش
را در گوش سنگ‌ها زمزمه می‌کند
و ماهیان عاشق، در آغوش آب،
رقصی عاشقانه بر پا می‌کنند.
سمفونی دل‌انگیز باد و برگ،
ترانه‌ٔ باران و عطر خاک نم‌خورده،
همه و همه،حکایت دلبری‌های
پاییز است.
گویی پاییز، چشم‌به‌راه قدم‌های
آذر‌دخت است؛
همان دخترک دردانه‌ی پاییز،
که با آمدنش،رنگ دیگری به برگ‌ها می‌بخشد و شور تازه‌ای به قلب
طبیعت می‌دمد.
آذر‌دخت که از راه برسد،
باد آرام‌تر می‌وزد،
باران عاشقانه‌تر می‌بارد
و رود، ترانه‌ای تازه سر می‌دهد.
اما من...
نه در انتظار بارانم،
نه در حسرت آواز قوها
و نه حتی در رؤیای رنگ‌های پاییزی...
تمام انتظار من،
در آمدن تو خلاصه می‌شود.
بیا...
بگذار زیر باران پاییزی،
دست در دست هم قدم بزنیم،
از کنار رودخانه بگذریم
و در سکوت دل‌انگیز غروب،
به صدای تپیدن قلب ماهیان
رودخانه گوش بسپاریم.
می‌خواهم پاییز را نـه بـا
برگ‌های طلایی‌اش،
نه با باران‌های عاشقانه‌اش،
بلکه با حضور تو به خاطر بسپارم.
چه زیباست اگر تمام فصل‌ها
بگذرند و ما هنوز،
در همان پیچِ کنار رودخانه،
عاشقانه‌ترین قرار جهان را
با هم تازه کنیم...
بیا آذر‌دخت من؛
پاییز بی‌تو فقط فصلی
از سال است،
اما با تو...
تمام فصل‌های جهان،
بهار عاشقی من خواهند بود.
#صدیقه_جر
#ساحل
۰ ۰ ۰ ۵