تا چند روز پیش نمیدانستم به "پستونک"، گولزنک هم میگویند. همان ابزار فریبندهی نوزاد تا نوک ممه را مدتی بیخیال شود و ممهی پلاستیکی را در دهان بمکد تا ساکت شود و نق نزند.
گولزنک در خود دو معنی را میرساند زن حقیری که گولت میزند یا یک وسیلهی کوچکی که گولزننده است.
هرچه هست، پنهلوپه ۷ روز دیگر در NICU بستری بود. دکترها افزایش سریع زردی شدیدش را به عفونت ادراری نسبت دادند از دست و پا و مایع نخاع و خون و ادرارش نمونهبرداری کردند و در جایی کاشتند(!)-کشت کردند- اما هرچه درو کردند پوچ بود و منفی.
پنهلوپه عفونت ادراری تثیبت شدهای نداشت و تمامِ مدت، عریان در جعبههای نوردرمانی بیلیروبین بود و سرم و آنتیبیوتیک به رگهایش وارد کردند.
دکتری که روی سر او و سایر نوزدان بود همین نسخهی مضحک را برای همه پیچید.
در هیاهوی بغض مادرانی که شادی تولد بچه را نتوانستند آنچنان که باید جشن بگیرند عین یک دیکتاتور رژه میرفت و چنند نطق نگرانکننده میگفت و از گریهی آنان میگریخت و مادران در اتاق مادران افتادند به شیردوشی!
صحنهی رقتبرانگیزی است اینکه نوزاد را از آغوش والدین به هر بهانهای بکشی بیرون و در جایی بستری کنی.
بااینحال نه میشد به دکتر خُرده گرفت نه میشد نادیده.
×××
پزشکی نیز شبیه بسیاری از مشاغل مبدل شده به بیزینس صرف مالی، تا یک رسالت شغلی انسانی.
مقصودم این نیست آنان برای رضای خدا موش بگیرند بلکه برای رضای خدا موش را سلاخی نکنند٬
کجاست آن پزشکی که کودکی مرا درمان کرد؟ نه بر اساس آزمایش که با یک نگاه دریافت من کجای مرگ قرار دارم!
لیکن پزشکان امروزی برای پول، حتی هر کاری که لازم نیست را هم انجام میدهند و تو بعنوان والد چه میکنی؟
هیچ!
اگه فرزندت را از چنگشان دربیاوری و خدای ناکرده مشکلی حادث شود هرگز خود را نمیبخشی و اگر فرزندت را به چنگشان فرو ببری و هر مشکلی بر سرش آوردند هم خودت را نمیبخشی.
یک دوگانگی عجیب است و آنان نیز بخوبی از این احساسات سوءاستفاده میکنند. آنان خیلی خوب بلدند نگرانت کنند، بترساننت تا برای این نگرانی هرچه داری را خرج کنی.
×××
بطرز عجیبی بسیاری از پزشکان امروزی، اشتهای عجیبی برای اعمال آزمایشات ناخواسته و نسخههای غیرقابل درمان و بستریهای بیهوده و نوشتن خرواری دارو دارند. آنان عاشق Risk Appetite یا اشتهای ریسکاند چون رضایتنامهای ناچاراً ازت گرفتهاند و هر اتفاقی هم بیفتد مبرا از گناهند! تو میمانی و Risk Tolerance یا تحمل ریسک!
×××
بقول خودشان "بیشدرمانی" بلدند؛ پزشکیِ بیشدرمانگر!
بیشدرمانی یک جورایی، نسخهپیچی غیرضرور است. اسیر و ابیر کردن بیمار و همراه است برای تست آنچه رخ نداده و شاید رخ داده. روندی مضحکانه از مدیریت مشکل و شناسایی علل.
این نشان میدهد این پزشکان بشدت بیتجربهاند. وقتی قرار بود دو روز دیگر پنهلوپه را بستری کنند با رضایت خودم ترخیصش کردم. چراکه روند طولانی و بیحاصل این درمان بیهوده بود.
به دکتر گفتم، خودسر از دخترم آزمایش مایع نخاع گرفتی برای چیزی که هنوز خودت هم نمیدانی...
و پاسخش این بود: من کار اضافی نکردم فقط طبق کتاب پیش رفتم!
×××
خندهدار بود طبق کتاب! آدم را یاد اراجیف اهل کتاب میاندازد!
حتی مهندسی که همهچیزش بر پایهی اصول و دستورالعمل است شرایط محیطی اجرای یک پروژه را در نظر میگیرد.
طبق کتاب، یعنی طبق دستورالعمل مشترک. یعنی بیتجربگی. یعنی بدنهای متفاوت را یکی پنداشتن. یعنی یک نسخه برای همه پیچیدن. یعنی کسب درآمد به هر قیمتی.
به قیمت آواره کردن والدین. به قیمت عریان کردن و سوزنسوزن کردن نوزاد شیرخواره، به قیمت اشک و بیتابی مادران و به قیمت بازی با جان نحیف و شکنندهی کودکان.
نه! این قسم بقراط نیست. اینجور پزشکی بیخاصیت، فقط تحمیل رنج است.
من مشکل مالی و زمانی نداشتم اما بسیاری بودند که بر تمام رنجهای دیگرشان این دو مشکل هم سوار بود.
×××
برای دکتر زنان ماریا، دقیقاً ۱۰ دکتر عوض کردیم و عاقبت هم علیرغم رعایت هزاران توصیه و نسخه و زمانبندی آنان، اورژانسی زایید! برای پنهلوپه هم ۵ دکتر. بطرز عجیبی همهی این پزشکان شبیه هم شدند بشدت: پولکی. ناپیگیر. درمانده. تستکننده. بیتجربه که فقط با سعی و خطا پیش میروند.
من بشدت منضبطم. همیشه زودتر به سر قرار میروم که طرف معطل نشود اما در هر مطبی حتی با وقت قبلی و با زود رسیدنهای ما و با کمی شکیبایی برای تلورانس هر بیمار خارج از نوبت و بداحوال یکهویی نیز، بازهم ساعتها در مطبها منتظر میماندیم و این نشان میدهد برای اینگونه پزشکان حتی زمان هدر رفتهی تو هم عین جانت مهم نیست.
×××
واقعاً تأسف میخورم بابت این وضع. نه سیستم مدیریتی دارند. نه نگران و پیگیر حال بیمارند و نه نگران مصرف زمان هدر رفت آنان. نه نگران مال و جان مردم.
تصور کنید متخصص زایمانی که در طبقهی سوم یک ساختمان که ورودیاش ۱۰ پله دارد و آسانسور هم ندارد مطب گرفته! آنهم در جای شلوغ که گویای درآمد بیشتر است نه توجه به مشتری. همین میشود که زن باردار یا زائو با شکم برآمده یا پاره شده که راه راست را هم به زحمت طی میکند برای دیدن آن عنترخانم باید از دهها پله بالا رود... چون شنیده او خیلی متخصص است... اما خروجی؟
او نیز همان دکتر بیشدرمان بود؛ همان گولزنک!
چه بسیار دهان باز کردیم و بجای سینهی شیری، این ممهی پلاستیکی کیری را در حلق و مقعدمان فروبردند تا ساکت شویم و نق نزنیم!
×××
امیدوارم اینگونه پزشکان و این شیوهی سیستم درمان حتی در گرانترین هتلبیمارستانهای تهران، تکانی به خودشان دهند و بیمار را بیمار ببینند نه مشتری. بدن را گوشت ببینند نه پلاستیک!
هرچه بود پهلوپه اکنون که با رضایت خودمان ترخیصش کردیم حالش بهتر از زمانی است که زیر دست آنان بود! لعنت به ناز تخمی این طبیبان!
Soroushane.ir
گولزنک در خود دو معنی را میرساند زن حقیری که گولت میزند یا یک وسیلهی کوچکی که گولزننده است.
هرچه هست، پنهلوپه ۷ روز دیگر در NICU بستری بود. دکترها افزایش سریع زردی شدیدش را به عفونت ادراری نسبت دادند از دست و پا و مایع نخاع و خون و ادرارش نمونهبرداری کردند و در جایی کاشتند(!)-کشت کردند- اما هرچه درو کردند پوچ بود و منفی.
پنهلوپه عفونت ادراری تثیبت شدهای نداشت و تمامِ مدت، عریان در جعبههای نوردرمانی بیلیروبین بود و سرم و آنتیبیوتیک به رگهایش وارد کردند.
دکتری که روی سر او و سایر نوزدان بود همین نسخهی مضحک را برای همه پیچید.
در هیاهوی بغض مادرانی که شادی تولد بچه را نتوانستند آنچنان که باید جشن بگیرند عین یک دیکتاتور رژه میرفت و چنند نطق نگرانکننده میگفت و از گریهی آنان میگریخت و مادران در اتاق مادران افتادند به شیردوشی!
صحنهی رقتبرانگیزی است اینکه نوزاد را از آغوش والدین به هر بهانهای بکشی بیرون و در جایی بستری کنی.
بااینحال نه میشد به دکتر خُرده گرفت نه میشد نادیده.
×××
پزشکی نیز شبیه بسیاری از مشاغل مبدل شده به بیزینس صرف مالی، تا یک رسالت شغلی انسانی.
مقصودم این نیست آنان برای رضای خدا موش بگیرند بلکه برای رضای خدا موش را سلاخی نکنند٬
کجاست آن پزشکی که کودکی مرا درمان کرد؟ نه بر اساس آزمایش که با یک نگاه دریافت من کجای مرگ قرار دارم!
لیکن پزشکان امروزی برای پول، حتی هر کاری که لازم نیست را هم انجام میدهند و تو بعنوان والد چه میکنی؟
هیچ!
اگه فرزندت را از چنگشان دربیاوری و خدای ناکرده مشکلی حادث شود هرگز خود را نمیبخشی و اگر فرزندت را به چنگشان فرو ببری و هر مشکلی بر سرش آوردند هم خودت را نمیبخشی.
یک دوگانگی عجیب است و آنان نیز بخوبی از این احساسات سوءاستفاده میکنند. آنان خیلی خوب بلدند نگرانت کنند، بترساننت تا برای این نگرانی هرچه داری را خرج کنی.
×××
بطرز عجیبی بسیاری از پزشکان امروزی، اشتهای عجیبی برای اعمال آزمایشات ناخواسته و نسخههای غیرقابل درمان و بستریهای بیهوده و نوشتن خرواری دارو دارند. آنان عاشق Risk Appetite یا اشتهای ریسکاند چون رضایتنامهای ناچاراً ازت گرفتهاند و هر اتفاقی هم بیفتد مبرا از گناهند! تو میمانی و Risk Tolerance یا تحمل ریسک!
×××
بقول خودشان "بیشدرمانی" بلدند؛ پزشکیِ بیشدرمانگر!
بیشدرمانی یک جورایی، نسخهپیچی غیرضرور است. اسیر و ابیر کردن بیمار و همراه است برای تست آنچه رخ نداده و شاید رخ داده. روندی مضحکانه از مدیریت مشکل و شناسایی علل.
این نشان میدهد این پزشکان بشدت بیتجربهاند. وقتی قرار بود دو روز دیگر پنهلوپه را بستری کنند با رضایت خودم ترخیصش کردم. چراکه روند طولانی و بیحاصل این درمان بیهوده بود.
به دکتر گفتم، خودسر از دخترم آزمایش مایع نخاع گرفتی برای چیزی که هنوز خودت هم نمیدانی...
و پاسخش این بود: من کار اضافی نکردم فقط طبق کتاب پیش رفتم!
×××
خندهدار بود طبق کتاب! آدم را یاد اراجیف اهل کتاب میاندازد!
حتی مهندسی که همهچیزش بر پایهی اصول و دستورالعمل است شرایط محیطی اجرای یک پروژه را در نظر میگیرد.
طبق کتاب، یعنی طبق دستورالعمل مشترک. یعنی بیتجربگی. یعنی بدنهای متفاوت را یکی پنداشتن. یعنی یک نسخه برای همه پیچیدن. یعنی کسب درآمد به هر قیمتی.
به قیمت آواره کردن والدین. به قیمت عریان کردن و سوزنسوزن کردن نوزاد شیرخواره، به قیمت اشک و بیتابی مادران و به قیمت بازی با جان نحیف و شکنندهی کودکان.
نه! این قسم بقراط نیست. اینجور پزشکی بیخاصیت، فقط تحمیل رنج است.
من مشکل مالی و زمانی نداشتم اما بسیاری بودند که بر تمام رنجهای دیگرشان این دو مشکل هم سوار بود.
×××
برای دکتر زنان ماریا، دقیقاً ۱۰ دکتر عوض کردیم و عاقبت هم علیرغم رعایت هزاران توصیه و نسخه و زمانبندی آنان، اورژانسی زایید! برای پنهلوپه هم ۵ دکتر. بطرز عجیبی همهی این پزشکان شبیه هم شدند بشدت: پولکی. ناپیگیر. درمانده. تستکننده. بیتجربه که فقط با سعی و خطا پیش میروند.
من بشدت منضبطم. همیشه زودتر به سر قرار میروم که طرف معطل نشود اما در هر مطبی حتی با وقت قبلی و با زود رسیدنهای ما و با کمی شکیبایی برای تلورانس هر بیمار خارج از نوبت و بداحوال یکهویی نیز، بازهم ساعتها در مطبها منتظر میماندیم و این نشان میدهد برای اینگونه پزشکان حتی زمان هدر رفتهی تو هم عین جانت مهم نیست.
×××
واقعاً تأسف میخورم بابت این وضع. نه سیستم مدیریتی دارند. نه نگران و پیگیر حال بیمارند و نه نگران مصرف زمان هدر رفت آنان. نه نگران مال و جان مردم.
تصور کنید متخصص زایمانی که در طبقهی سوم یک ساختمان که ورودیاش ۱۰ پله دارد و آسانسور هم ندارد مطب گرفته! آنهم در جای شلوغ که گویای درآمد بیشتر است نه توجه به مشتری. همین میشود که زن باردار یا زائو با شکم برآمده یا پاره شده که راه راست را هم به زحمت طی میکند برای دیدن آن عنترخانم باید از دهها پله بالا رود... چون شنیده او خیلی متخصص است... اما خروجی؟
او نیز همان دکتر بیشدرمان بود؛ همان گولزنک!
چه بسیار دهان باز کردیم و بجای سینهی شیری، این ممهی پلاستیکی کیری را در حلق و مقعدمان فروبردند تا ساکت شویم و نق نزنیم!
×××
امیدوارم اینگونه پزشکان و این شیوهی سیستم درمان حتی در گرانترین هتلبیمارستانهای تهران، تکانی به خودشان دهند و بیمار را بیمار ببینند نه مشتری. بدن را گوشت ببینند نه پلاستیک!
هرچه بود پهلوپه اکنون که با رضایت خودمان ترخیصش کردیم حالش بهتر از زمانی است که زیر دست آنان بود! لعنت به ناز تخمی این طبیبان!
Soroushane.ir
از آنجا که از قوانین ازلی کیهان آن است که تنها و تنها تجربه شخصی است که معنا را وا می شکافد و تا عمق وجود نشست میکند. آنچه که از ماهها بیماری و اسیر دست این ابلهان مغرور شدن که از مجرای باریک مقعدشان دنیا را مینگرند و بیمار برای آنان هم سطح یک مولاژ است که گویی فقط همان یک مشکل را دارد و بس و فقط نسخه معجزه گر آنان راه حل است و بس! حاصل آمده ،چنان مهوع است که بماند. با این تفاوت که اینجا وجود مچاله و از هم پاشیده من بازیچه بود و برای تو ساقه ترد و ظریف دخترت بازیچه این جماعت! در طی این چند ماه کمینه سه بار اگر نبود پیجویی و AI موبایل ، الان مدتها از خرما و حلوای من گذشته بود! فرق پزشک و معمار جماعت نیز همین است.خطای ما تا ابد جلوی چشم و مایه لعن و خطای آنان با انگ تقدیر در زیر خاک(که از وجود نازنین غنچه نورس دور باد!)
در این دیار تباه هرقدر متخصص و رب النوع هرچه هستی باید در سه چیز سر فرو کنی: اول:معامله گری تا شندرغازت دیرتر خاک شود.دوم:قضا و حقوق تا ابلهانه ترین احکام تاریخ و طراری وکیلان را گرفتار نشوی و سوم: طب ، تا دستی دستی به فاک فنا نشوی! تنها محدوده جهان که حداقل ۴ متخصص ، همزمان در درونت باید با تمام توان بکوشند تا فقط بمانی! عکس نازنین دختر 🌹را بار دیگر به دیدگان ما هدیه کن! به امید رهایی هر چه سریع تر برایت که قهوه تلخ مان مدتهاست از دهان افتاده
بجز بیمارستان ها همه ارگان های دولتی
برای وقت، و شخصیت ارباب رجوع ارزشی قایل نمی شوند جناب احمدی بزرگوار،، مگر تعداد انگشت شمار احساس مسئولیت کنند،، 🌳🌳