همیشه قند توی دلش آب می‌شد اما دیابت نگرفت!
#کاریکلماتور #واژه_گردان
پانوشت:
چیزی که پزشکان اغلب نمی‌گویند، شیرین‌کردن کام از خوشی‌ها برای مبارزه با بیماری، بجای خوردن هزاران گچ رنگارنگ بی‌خاصیت است که اسم آنرا گذاشته‌اند دارو! و چیزی که مدارس نمی‌آموزند چطور شاد زیستن است. غم، آدمی را پیر می‌کند از پای در می‌آورد و از نای می‌اندازد. حجم عظیمی از امراضی که ما را به پیری زودرس و به بیماری تلخ و مزمن می‌کشانند همگی از غم خوردن است، غم با اینکه تلخ است اما دیابت می‌آورد! غمِ آنچه که داریم و غمِ آنچه نداریم. چه داشته باشیم و چه نه، همیشه چیزی برای غصه‌خوردن هست و همیشه بیماری در سرتاسر تالار وجودمان جولان می‌دهد. اما با شادی، خمیرِ عمر، قدری کِش می‌آید. من دیدم مردی که سال‌ها با سرطان می‌زیست تا وقتی که فهمید مبتلاست ظرف یکماه از دست رفت. این یعنی غم، بدخیم‌تر از هر سرطان خوش‌خیمی است. هفتاد سال عمر می‌کنیم اما کمتر از هفتاد روز را به شادی می‌گذرانیم.