در
یک گروه سیرک، میمونی را برای بیش‌تر خنداندن مردم به صحنه‌ی نمایش آوردند.
میمون تمام
رفتارهای انسان را به‌خوبی تقلید می‌کرد. بسیاری از حرکاتی که میمون ادا می‌کرد،
همان حرکاتی بود که انسان‌ها دور از چشم یکدیگر آن را انجام می‌دادند. مردم هم می‌خندیدند.
جالب این‌جا
بود که مردم به میمون نمی‌خندیدند به حرکات پنهانی خود می‌خندیدند که دور از چشم
یکدیگر آن را انجام می‌دادند و میمون آن​را
به‌خوبی و آشکارا تقلید می‌کرد.