اول که فولینک اومد، هر آدم حرفه‌ای که می‌دیدم براش دعوت‌نامه می‌فرستادم. با خودم می‌گفتم هرچی آدم قوی‌تر، شبکه هم قوی‌تر. لااقل ۴ تا آدم درست و حسابی دوربرم هست که ازشون چیز یاد میگیرم برعکس ایسنتاگرام و لینکدین و توییتر.
بعضیا اومدن و واقعن خوشحال شدم؛ محتواهای باکیفیت گذاشتن، چت پرمحتوایی باهاشون داشتم و باعث شدن خودمم بیشتر یاد بگیرم و حس خوبی داشته باشم
ولی بعضیا... به نظرم حرفه‌ای نبودن و حس کردم عضو خوبی برای هر جایی باشن برای این شبکه خوب نیستن. بهرحال اونا با دعوت من اومدن.
الان هنوز هم آدمای حرفه‌ای رو دعوت می‌کنم، اما با وسواس بیشتر. چون کیفیت شبکه فقط به اسم افراد نیست؛ به مشارکت و رفتارشونه. گاهی از بعضی دعوت‌ها خیلی خوشحال شدم، گاهی هم با خودم گفتم کاش اصلن دعوتشون نکرده بودم!
دلیلش این بود افراد توی لینکدین همه شغلن و انگار آدم پرمطالعه توشون نیس! یا شاید حلقه اطراف من اینجوری بودن.
فولینک شیک و تمیزه خودمم دستم می‌لرزه چی توش بنویسم ولی میدونم ارزش‌محور و کتاب‌محوره همین یعنی از خیلی شبکه ها دو هیچ جلوه.