سایه‌ها سقف را سنگین می‌کنند
و دست‌های انبارگرفته
بر خشت‌های خردشده خط می‌کشند.
اما من
پرده‌ها را کنار می‌زنم
چای دم می‌کنم
و لکه‌ی خشم را از سفره می‌روبم.
رودخانه
رخصت نمی‌گیرد
فردا از آنِ دست‌هایی‌ست
که زیر سایه‌ی تبر
ساختن را بلدند.
#مریم_نقی_پور_خانه_سر
#شعر_سپید