خانم نقی پور ارجمند. با ستایش از قدرت کلامتان ، من شعر شما را تلاشی برای رسیدن به معنایی کامل از صرفا ارائه تصویر هایکووار و تردید و برداشت چند وجهی مخاطب از کلام میبینم.من در سه خط آخر کلام شما هایکویی مستقل میبینم. قلمتان استوار
درود و مهر . سپاس از خواندن دقیقتان. درست میفرمایید که سه خط آخر بهتنهایی هم تصویری کامل میسازد اما برای من قدرت این تصویر در بازگشت به گلوی امروز است. عدالت به فردا سپرده شده و درست در همین فاصله دست ستم آرام بر گلوی امروز نشسته است. اگر این سه خط را جدا کنیم تعویق عدالت و دعا شدن زخم که همین آرامی دست را هولناکتر میکند از دست میرود. ممنونم که این خوانش را با من در میان گذاشتید.