میروم شاید کمی حال دلت بهتر شود
با خیالت روزگارم در نبودت سر شود
در هوایت دل اسیر و جان من
آواره شد
کاش چشمانت بماند گریه ام کم‌تر شود
رفتنم درمان دردت نیست، اما چاره‌ چیست
شاید این فاصله روزی مرهمِ باور شود
با تو بودن آرزو بود و جدایی سرنوشت
بگذریم… این ماجرا هم چون غزل، آخر شود
هرشبی با یاد تو از غصه لبریزم ولی
کاش میشد با نگاهت غصه ام کمتر شود
خنده‌ ات چون مرهمی ، زخم درمان میکند
کاش لبخندت بماند ماندنت بیشتر شود
دل اسیرت گشته جون آهویی در قفس
میشود این عشق در قلبت رنگین تر شود
رفتنم مشکل ولی یادت همیشه با من است
کاش میشد خاطراتم در دلت بیشتر شود
می‌روم اما با نام و یاد تو تنها نیستم
میشود این عشق روزی از کَسِ دیگر شود
#صدیقه_جُر