«بوده اهلِ مُردنِ کش‌دار باشی مثلِ من»
یا که اهلِ گریه‌ی بسیار باشی مثلِ من
گاه در ظاهر بخندی، در دلت باران شود
در پسِ این خنده‌ها، آوار باشی مثلِ من
دل به یک رؤیا سپاری،سال‌ها چشم‌انتظار
در غمِ آن یک نفر، بیمار باشی مثلِ من
شب که می‌آید، چراغِ خاطراتت روشن است
هم‌نشینِ سایه‌هایِ تار باشی مثلِ من
هر کجا که نامِ او آید، دلت پـَر می زند
با غمِ شیرینِ او غمخوارباشی مثلِ من
از تمامِ شهر، تنها یک نفر منظور توست
بعد از او با همه کَس بیزار باشی مثلِ من
عشق اگر زخمی به جانت زد، پنهانش کنی
در سکوتِ خویشتن اَسرار باشی مثلِ من
«بوده اهلِ مُردنِ کش‌دار باشی مثل من»
سال‌ها در حسرتِ دیدار باشی مثل من
بوده اهلِ رفتن ناچار باشی مثلِ من
دور از آغوش او بردبار باشی مثلِ من
#صدیقه_جُر