عشق است وطن
عاشقی را دوست دارم، زندگی را بیشتر
دوست می‌دارم وطن، آزادگی را بیشتر
کوه‌های سرفراز و صخره‌های استوار
قله‌هایی غرقِ برف و آسمانی بی‌غبار
دره‌های سبز و جنگل‌های پر از آوازِ باد
سروهای ایستاده، زیر بارانِ بی‌قرار
رودها، رگ‌های زنده، در دلِ خاکِ وطن
می‌برند آوازِ باران را به سوی هر چمن
موج‌های آبیِ دریا، قصه‌گوی روزگار
می‌زند بر صخره‌ها بوسه، کنارِ هر دیار
سنگِ هر کوهش برایم یادگارِ قرن‌هاست
خاکِ هر دشتش پر از عطرِ بهارِ آشناست
دانه‌های گندم از دستِ کشاورزانِ ما
می‌رسند از خاکِ حاصلخیز تا خوانِ ما
کوچه‌هایش پر زِ لبخند و صفای مردمان
خانه‌هایی گرم و روشن، با دلِ مهربان
مردمش را دوست دارم؛ با دلِ دریاشناس
با غروری ریشه‌دار و مهربانی بی‌قیاس
هر کجا باشم، صدای رود در گوشم هنوز
بوی خاکِ خیسِ باران می‌رسد از راهِ دور
گر جهان را بنگرم، هر کجا منزل کنم
یاد این خاکِ عزیزم را به دل منزل کنم
وطنم، ای خانه‌ی سبزِ هزاران خاطره
نام تو جاری‌ست بر جانم، در تمامِ حافظه
#صدیقه_جُر