✍🏼بوسهٔ سحر
سحر که پنجره را بوسه زد نسیمِ بهار
دلم دوباره به یادِ تو کرد میلِ به قرار
نگاهِ توست که در جانِ من چراغ افروخت
دو چشمِ توست که آموخت عشق را به نگار
نسیم اگر زِ سرِ زلفِ تو گذر بکند
هزار باغ برآرد زِ خاک، غنچهٔ بسیار
اگر به چشمِ تو یک لحظه خیره گردد ماه
کند زِ شرم، رخِ خویش پشتِ ابر،انکار
من از تمامِ جهان یک غزل طلب کردم
که هر کجایِ غزل، نامِ تو شود تکرار
قسم به لطافت شبنم به روی غنچهٔ گل
بهشت، گوشهٔ چشمانِ توست، ای دلدار
و صبح،هرچه خورشید داشت خرجِ نگاهت کرد
که هیچ ندیدم بهتر از نور تو در این دیار
#صدیقه_جُر