صدیقه جُر

صدیقه جُر

شاعر در فولینک۴ هفته پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۱ دقیقه
آبان ماه یکسال دیگر گذشت
تولدم مبارک
آبان آمد و
آبان ز راه آمده است من جوان شدم
درامتداد راه به  گریه  روان شدم
از زخم های کهنه به کابوس پل زدم
  در نزدِ  رود، خاطره ای بی‌نشان شدم
باران به شیشه زد به نگاه در  آیینه
من در صدای گریهٔ باران، نهان شدم
آیینه در هجوم غمم در خودش شکست
من با هزار تکهٔ خود هم‌زبان شدم
تقویم،مست عطرتو از هوش رفته بود
تا در هجوم ثانیه‌هایش  عیان شدم
از سقف، ماه ریخت به آغوش بسترم
در زیر نور سردِ مه ، آتش‌فشان شدم
گلدانِ خشک، بوی تو را در اتاق ریخت
من در بهارِ مردهٔ خود باغبان شدم
باران گرفت و نام تو  افتاد روی خاک
من در غبار پنجره ها داستان شدم
هر شب ستاره‌ای زتو در من  غروب کرد
من با طلوعِ زخم خودم هم‌زمان شدم
دستت کجاست تا برهاند مرا زغم
من از تمام آیینه‌ها بدگمان شدم
روزِ تولدم شد و کس شمع را نچید
ای کودکِ درون  بنگر من جوان شدم
ای عشق، کاش مرگِ تو پایانِ من نبود
بنگر که بعدِ رفتن تو بی مکان شدم
آبان به روی شانه ام با برگ بوسه زد
من زیر بار خاطره ها سایه بان شدم
هر سال زاده می شوم از مرگ آرزو
هر سال در عزای خودم قهرمان شدم
آبان بیامد و  تو نبودی کنار من
من تا که عاشق تو شدم بیکران شدم
#صدیقه_جُر
#ساحل_تنها
۱ ۰ ۰ ۱۱۶