تو که رفتی،
ماه از آسمانم پایین آمد؛
و من ماندم با چراغی
که نامت را بلد بود
و دیگر به هیچ صبحی
روشن نمی‌شد...
عجیب است،
هنوز هم قلبم
به سمتِ تو می‌تپد؛
انگار مرگ فقط راه
برگشتنت را بسته،
نه راهِ دوست‌داشتنت را...
کاش می‌شد
یک‌بار دیگر در
حوالیِ قلبت گم شوم؛
من از این همه زندگی
فقط تو را کم دارم...
و این کم داشتن،
از تمامِ جهان بزرگ‌تر است.
مادر
#صدیقه_جُر
#ساحل_تنها