صدیقه جُر

صدیقه جُر

شاعر در فولینک۳ هفته پیش · فولیو · مدت مطالعه: ۱ دقیقه
تو که رفتی
تو رفتی...و من در خیال آمدنت
هر روز پیرتر شدم.
هر شب،پنجره را به
روی باران گشودم،
شاید قدم‌هایت
از کوچه‌های خیس خیالم بگذرد.
محبوب من!
تو رفتی و من آن‌قدر
به انتظارت نشستم
که نفهمیدم جوانی‌ام
چگونه میان برگ‌های زرد پاییز
از تقویم زندگی‌ام فرو ریخت.
نیستی...
و دلتنگی
همچنان بر شانه‌هایم
سنگینی می‌کند.
در سکوت این اتاق تاریک،
تنها چیزی که نفس می‌کشد
خیال دور توست.
بگو...
چگونه از کسی دل بکنم
که نیست،
اما تمام زندگی‌ام از
حضورش آکنده است؟
#صدیقه_جُر
#ساحل_تنها
۰ ۰ ۰ ۶۷