دلتنگی...تکرار توست
دلتنگی نامِ دیگرِ توست،
وقتی ماه از پنجره خانه عبور میکند
و ستارهها، به شوق دیدنت،
خود را از آسمان به آغوش شب میاندازند...
دلتنگی یعنی
من باشم و جهانی که بیتو
از مدار خویش خارج شده است؛
یعنی ساعتها، عقربههایشان
را گم کنند،دریا به آسمان پناه ببرد
و پرندگان، به جای پرواز،
نام تو را زمزمه کنند...
آه، ای دورترین نزدیکِ من!
نمیدانی در غیاب تو
چه اتفاقات غریبی درمن میافتد؛
گاهی از چشمهایم باران میبارد،
گاهی قلبم به شکل پروانهای آبی
در حوالی خاطراتت پرسه میزند،
و گاهی تمامِ من در یک
«کاش» کوچک فرو میریزد...
ای،،، کاش،،
آن شب لعنتی پروازت
را تماشاگر نبودم،
من تو را نه به اندازهٔ فاصلهٔ
زمین تا ماه،که به وسعت تمام جهانهایی دوست دارم، که
هنوز در رؤیاهایم متولد نشدهاند.
بیا...پیش از آنکه شب،
آخرین ستارهاش را به نام تو
خاموش کند؛
بیا تا دستهایم را به دستهایت
بدوزم و از پیوند انگشتانمان
کهکشانی تازه بسازم...
آخر میدانی؟
من در این جهانِ بیقرار،
نه خانه میخواهم، نه بهشت،
نه حتی جاودانگی...
من فقط تو را میخواهم؛
تو که باشی،حتی دلتنگی هم
در آغوشم عاشقانهترین
شعر جهان میشود...مادر
#صدیقه_جر
#ساحل_تنها
دلتنگی نامِ دیگرِ توست،
وقتی ماه از پنجره خانه عبور میکند
و ستارهها، به شوق دیدنت،
خود را از آسمان به آغوش شب میاندازند...
دلتنگی یعنی
من باشم و جهانی که بیتو
از مدار خویش خارج شده است؛
یعنی ساعتها، عقربههایشان
را گم کنند،دریا به آسمان پناه ببرد
و پرندگان، به جای پرواز،
نام تو را زمزمه کنند...
آه، ای دورترین نزدیکِ من!
نمیدانی در غیاب تو
چه اتفاقات غریبی درمن میافتد؛
گاهی از چشمهایم باران میبارد،
گاهی قلبم به شکل پروانهای آبی
در حوالی خاطراتت پرسه میزند،
و گاهی تمامِ من در یک
«کاش» کوچک فرو میریزد...
ای،،، کاش،،
آن شب لعنتی پروازت
را تماشاگر نبودم،
من تو را نه به اندازهٔ فاصلهٔ
زمین تا ماه،که به وسعت تمام جهانهایی دوست دارم، که
هنوز در رؤیاهایم متولد نشدهاند.
بیا...پیش از آنکه شب،
آخرین ستارهاش را به نام تو
خاموش کند؛
بیا تا دستهایم را به دستهایت
بدوزم و از پیوند انگشتانمان
کهکشانی تازه بسازم...
آخر میدانی؟
من در این جهانِ بیقرار،
نه خانه میخواهم، نه بهشت،
نه حتی جاودانگی...
من فقط تو را میخواهم؛
تو که باشی،حتی دلتنگی هم
در آغوشم عاشقانهترین
شعر جهان میشود...مادر
#صدیقه_جر
#ساحل_تنها