صدیقه جُر

صدیقه جُر

شاعر در فولینک۲ هفته پیش · فولیو · مدت مطالعه: ۱ دقیقه
روزگار نافرجام
ندیدی روزگار نافرجام، غم دل را نمی‌دانی
نیفتادی ز چشمی، بغض پنهان را نمی‌دانی
نبودی خسته و بی‌تاب، روزی چند
غم بسیار سنگین زیر باران را نمی‌دانی
لبانت خشک و غم در می‌زند، اینک
غم باریده بر چشم گریان را نمی‌دانی
نغلتیدی میان لای و گل، با غلتک خالی
تضاد کودک کار و خیابان را نمی‌دانی
چو روح رفت جسمت هست سرگردان
دل آشفته و چشمان حیران را نمی‌دانی
تو تابستان سبز و سرخ و بهارانی
تب شلاق سرمای سوزان را نمی‌دانی
پلنگ بی‌قرار، سرنوشت بی‌ سر و سامان
نگاه بچه‌آهوی هراسان را نمی‌دانی
تو زخمی نیستی، از قلب رنجوری چه می‌دانی
تو عاشق نیستی، مجنون ویران را نمی‌دانی
ندیدی رقص آتش را به زیر چکمهٔ جلاد
شرار اشک شور چشم یاران را نمی‌دانی
ندیدی اشک چشم مادری و زخم کاری را
تن اعدامی و سرمای سوزان را نمی‌دانی
ندیدی در قفس، مرگ غزالان زخمی را
پریشانی یک عاشق گروگان را نمی‌دانی
لبانت خیس از مستی مشروب است
ترکهای لب خشک بیابان را نمی‌دانی
ندیدی کودکانت را کنار سفره‌ ای خالی
سر افتاده بر روی گریبان را نمی‌دانی
میان خون و خاکستر ندیدی، لاله‌اای خونین
تو ایران نیستی، رنج فراوان را نمی‌دانی
#صدیقه_جُر
#ساحل_تنها
۰ ۰ ۰ ۵۸