شبی که ماه در آغوش ابرها گم شد
ستاره از غمِ چشمان آسمان کم شد
نسیم آمد و نام تو را به گلها گفت
گل به شوق تو در چشم عاشقان پیدا شد
تو آمدی و بهار از نگاه تو شکوفه کرد
هزار پنجره در قلب باغها رخنه کرد
دلم به وسعت دریا دوباره عاشق شد
سکوتِ سرد زمستان به نغمه زیبا شد
تو آن ترانهٔ پنهان در جهان منی
تو آخرین ستارهٔ شبهای تنهایی
تو عطر یاس در نفسِ جنگلِ خیالی
صدایت نغمهٔ گیتار درخیال و رؤیا شد
شده ماه به گیسوی تو اسیر امشب
شکوفه در تب لبخند تو در هر شب
فرشته از لب ایوان به شوق تو پر زد
و آسمان دلم از عطر تو مبتلا امشب
به روی شانهی تو پروانه ای نشست
و عشق در چشم تو آلاله ای شده
زمان کنار نگاه تو مات و حیران شده
زمین به شوق قدم های تو شکوفا شد
بیا که خستهام از این جادههای بیپایان
از این سکوتِ غریب و غروب سرد خزان
بیا که باغ دلم بیتو رنگ پاییز است
بیا که بیتو نباشد نشانی از دل شیدا
بیا که دست تو را در خیال میگیرم
به روی موج، گلِ سرخِ وصال می کارم
اگرچه فاصله دیوار بین ما شده است
که عشق به وسعت یک آسمان بر پا شد
اگر شبی گذری از حوالی دل کردی
به باغ خشکیدهام عطر سنبل آوردی
به جای بوسه، گلِ ماه را به من ببخش
و در کویر دلم رودِ عشق بر پا شد
من از نگاه تو یک آسمان شکوفه چیدم
ز باغ خاطرهها خوشههای نوررا دیدم
تو آمدی و جهان از مدار خویش افتاد
دلم از تماشای تو تا خدا شیدا شد
بمان که بیتو جهانم کویرِ خاموش است
بمان که قلب من از دوری تو مدهوش است
بمان که در دل این قصهی بلندِ جنون
هنوز نام تو زیباترین سرودِ دنیا شد
#صدیقه_جُر
#ساحل
ستاره از غمِ چشمان آسمان کم شد
نسیم آمد و نام تو را به گلها گفت
گل به شوق تو در چشم عاشقان پیدا شد
تو آمدی و بهار از نگاه تو شکوفه کرد
هزار پنجره در قلب باغها رخنه کرد
دلم به وسعت دریا دوباره عاشق شد
سکوتِ سرد زمستان به نغمه زیبا شد
تو آن ترانهٔ پنهان در جهان منی
تو آخرین ستارهٔ شبهای تنهایی
تو عطر یاس در نفسِ جنگلِ خیالی
صدایت نغمهٔ گیتار درخیال و رؤیا شد
شده ماه به گیسوی تو اسیر امشب
شکوفه در تب لبخند تو در هر شب
فرشته از لب ایوان به شوق تو پر زد
و آسمان دلم از عطر تو مبتلا امشب
به روی شانهی تو پروانه ای نشست
و عشق در چشم تو آلاله ای شده
زمان کنار نگاه تو مات و حیران شده
زمین به شوق قدم های تو شکوفا شد
بیا که خستهام از این جادههای بیپایان
از این سکوتِ غریب و غروب سرد خزان
بیا که باغ دلم بیتو رنگ پاییز است
بیا که بیتو نباشد نشانی از دل شیدا
بیا که دست تو را در خیال میگیرم
به روی موج، گلِ سرخِ وصال می کارم
اگرچه فاصله دیوار بین ما شده است
که عشق به وسعت یک آسمان بر پا شد
اگر شبی گذری از حوالی دل کردی
به باغ خشکیدهام عطر سنبل آوردی
به جای بوسه، گلِ ماه را به من ببخش
و در کویر دلم رودِ عشق بر پا شد
من از نگاه تو یک آسمان شکوفه چیدم
ز باغ خاطرهها خوشههای نوررا دیدم
تو آمدی و جهان از مدار خویش افتاد
دلم از تماشای تو تا خدا شیدا شد
بمان که بیتو جهانم کویرِ خاموش است
بمان که قلب من از دوری تو مدهوش است
بمان که در دل این قصهی بلندِ جنون
هنوز نام تو زیباترین سرودِ دنیا شد
#صدیقه_جُر
#ساحل