صدیقه جُر

صدیقه جُر

شاعر در فولینک۱ روز پیش · فولیو · مدت مطالعه: ۱ دقیقه
چامک
در یخبندانِ این شهر،
به دنبالِ اجاقی بودم برای تنهایی‌ام؛
دلم سوخت...نه از گرما،
که از تماشایِ هیزم‌هایِ خیسی
که به نامِ عشق، به خوردم دادند.
🌺چامک
برف می‌بارید و من،
تمامِ شعرهایم را برای گرم کردنت سوزاندم.
تو اما،با هیزمِ تر آمدی؛
تا هم به  آتشم بکشی،
هم چشم‌هایم را پر از دودِ حسرت کنی.
🌺چامک
شهر، پر از دست‌فروشانی‌ست
که «انجماد» می‌فروشند.
دلم لرزید، وقتی دیدم
حتی تو هم،برای گرمایِ خانه‌مان،
بغض‌هایِ خیس سوغات آورده‌ای.
🌺چامک
تکه‌تکه‌یِ جگرم را هیزم کردم،
تا این روزگارِ سرد، تو را از پا نیندازد.
دریغ...
که پاداشِ این همه سوختن،
هیزمِ تری بود که از آستینِ تو افتاد.
🌺چامک
بیا و این شعله‌یِ آخر را خاموش کن.
در شهری که نان‌شان از کینه است
و هیزم‌شان از تبر، عاشق ماندن،
فقط دود به چشمِ خود کردن است.
#صدیقه_جُر
#چامک
#استاد_اسدالله_صادقی_رفسنجانی
#باهره_حجامی
#سیده_فروزان_حسینی
۰ ۰ ۰ ۷