تو را نفس میکشم،
ذره ذره،، هر بار تنفس عمیق،،
ریه هایم را از بوی تو پر میکنم،،
تورا زندگی میکنم، شاید نباشی، مهم نیست
من با خیالم باتو عاشقی میکنم،،
بگذار مردمان مرا دیوانه ای مجنون خطاب کنند
اما خودم که میداتم درد من فقط
نبودن تو است،، ترا لابه لای
گل های رازقی مخفی میکنم
مبادا چشم دیگری ترا ببیند،
🌺
2 .
دلم اعجاز میخواهد،
دلم یک جرعه شعر ناب می خواهد
گذر کردم، از جایی
دیدم بلبالن سر ومست ومدهوشند
غزل اندر غزل، دمنوشی از عشق، و صفا،
گردونه ی شعر است که می چرخد،
خوشم آمد تامل کردم،
ومن هم برای قلب،، واحساسم
، برای دوستی ها ومحبت ها
نوشتم با دو صد اخالص،،،،
قلم، یار توانمندم،،
چه زیبا دل ربایی میکند،
آن جوهر نابش،
دو چند خطی، ز دلتنگی،و
غروبی سرد که دایم هست
مهمان غزل هایم،
حسودی میکنم از بهر یک سنگی،،
که بی جان است وبی آزار،
مگر از بهر آزار یکی از او مایه بگذارند،،
خوشا آرامش نابش،،
دل سنگ هم زمانی بهر اندوه دلی سوزد
خدایا
نفس شعر به شماره افتد،
غزل در پی قافیه می گردد سر گردان
واژه ها را گم می کند
از قلمم بغض همچو ژاله بارد.
آن زمان که تو را متهم کنند
به جرمی نکرده ،
همچو مسیح،، به صلیب کشیده شدن
را اَبایی نباشد که بی مهری آنکه
اورا دوست میدانی،آزرده ات کند
حسادت به آرامش-
سنگ گاهی آرزو میشود به خیالم،
خیالش آسوده است..
ساکت با لبی فروبسته و خاموش
تحمل سکوتش طوالنی،و ممتد
خدایا ازبی مهری شکستم
پنهان شدم در پشت لبخندي
که خیلي درد مي کند...
لبخندی از سر درد و اجبار،
الهی ،مرا دریاب،،،
الهی مرا دریاب،
#صدیقه_جُر
برشی از کتاب برکه ای زیر مهتاب
متاسفانه کتاب در اثر کمکاری نشریه محتوا
کامل چاپ نشد و تکرار متن اشعار به وضوح
مشاهده میشود،،
وقتی مسئولیت پذیری زیاده، اینجوری میشه، 😍
ذره ذره،، هر بار تنفس عمیق،،
ریه هایم را از بوی تو پر میکنم،،
تورا زندگی میکنم، شاید نباشی، مهم نیست
من با خیالم باتو عاشقی میکنم،،
بگذار مردمان مرا دیوانه ای مجنون خطاب کنند
اما خودم که میداتم درد من فقط
نبودن تو است،، ترا لابه لای
گل های رازقی مخفی میکنم
مبادا چشم دیگری ترا ببیند،
🌺
2 .
دلم اعجاز میخواهد،
دلم یک جرعه شعر ناب می خواهد
گذر کردم، از جایی
دیدم بلبالن سر ومست ومدهوشند
غزل اندر غزل، دمنوشی از عشق، و صفا،
گردونه ی شعر است که می چرخد،
خوشم آمد تامل کردم،
ومن هم برای قلب،، واحساسم
، برای دوستی ها ومحبت ها
نوشتم با دو صد اخالص،،،،
قلم، یار توانمندم،،
چه زیبا دل ربایی میکند،
آن جوهر نابش،
دو چند خطی، ز دلتنگی،و
غروبی سرد که دایم هست
مهمان غزل هایم،
حسودی میکنم از بهر یک سنگی،،
که بی جان است وبی آزار،
مگر از بهر آزار یکی از او مایه بگذارند،،
خوشا آرامش نابش،،
دل سنگ هم زمانی بهر اندوه دلی سوزد
خدایا
نفس شعر به شماره افتد،
غزل در پی قافیه می گردد سر گردان
واژه ها را گم می کند
از قلمم بغض همچو ژاله بارد.
آن زمان که تو را متهم کنند
به جرمی نکرده ،
همچو مسیح،، به صلیب کشیده شدن
را اَبایی نباشد که بی مهری آنکه
اورا دوست میدانی،آزرده ات کند
حسادت به آرامش-
سنگ گاهی آرزو میشود به خیالم،
خیالش آسوده است..
ساکت با لبی فروبسته و خاموش
تحمل سکوتش طوالنی،و ممتد
خدایا ازبی مهری شکستم
پنهان شدم در پشت لبخندي
که خیلي درد مي کند...
لبخندی از سر درد و اجبار،
الهی ،مرا دریاب،،،
الهی مرا دریاب،
#صدیقه_جُر
برشی از کتاب برکه ای زیر مهتاب
متاسفانه کتاب در اثر کمکاری نشریه محتوا
کامل چاپ نشد و تکرار متن اشعار به وضوح
مشاهده میشود،،
وقتی مسئولیت پذیری زیاده، اینجوری میشه، 😍