مشکل شبکههای اجتماعی عمومی و تخصصی این نیست که بد هستند. اتفاقاً برای کاری که ساخته شدهاند بسیار قدرتمندند: شغل، ارتباط سریع، سرگرمی، خبر، ویدئو، برندینگ و رساندن محتوا به جمعیت بزرگی از کاربران.
مشکل از جایی شروع میشود که انتظار داریم همه نوع محتوا در یک ساختار واحد رفتار یکسانی داشته باشد.
یک متن سههزارکلمهای درباره فلسفه، یک یادداشت درباره رمان تازهای که خواندهایم و یک ویدئوی پانزدهثانیهای قرار نیست با یک معیار سنجیده شوند. اما در بسیاری از شبکهها دقیقاً همین اتفاق میافتد.
سرعت واکنش کاربر مهم میشود. تعداد تعامل در دقیقه اول اهمیت پیدا میکند. تصویری که توقف ایجاد کند شانس بیشتری دارد. عنوانی که کنجکاوی فوری بسازد بهتر عمل میکند.
و کتاب؟
کتاب دقیقاً در جهت مخالف این جریان حرکت میکند.
کتاب از ما زمان میخواهد. تمرکز میخواهد. گاهی لازم است صفحهای را دوباره بخوانیم. ممکن است چند روز بعد درباره جملهای که خواندهایم فکر کنیم. شاید نظرمان درباره یک اثر یک ماه بعد تغییر کند.
فرهنگ خواندن را نمیتوان کاملاً با منطق اسکرول بیپایان توضیح داد.
به همین دلیل ایده یک شبکه اجتماعی کتابمحور بهمانند فولینک بیش از آنکه ساختن یک شبکه اجتماعی دیگر باشد، تلاش برای تغییر نقطه شروع است. بهجای اینکه اول «فید» ساخته شود و بعد کتاب را در آن جا بدهیم، کتاب و آدمهای اطرافش در مرکز قرار میگیرند و شبکه از آنجا شکل میگیرد.
---
When the Algorithm Decides What Is Worth Seeing
The problem with general and specialized social networks is not that they are bad.
In fact, they are extremely powerful at what they were designed to do: jobs, fast communication, entertainment, news, video, branding, and distributing content to massive audiences.
The problem begins when we expect every kind of content to behave the same way inside the same structure.
A three-thousand-word essay about philosophy, a reflection on a novel we have just finished, and a fifteen-second video should not be judged by the same standards.
Yet on many platforms, that is exactly what happens.
How quickly users react starts to matter.
The number of interactions in the first few minutes becomes important.
An image that makes someone stop scrolling has a better chance.
A headline that creates instant curiosity performs better.
And books?
Books move in almost the opposite direction.
A book asks for time.
It asks for attention.
Sometimes we need to read the same page twice.
A sentence may stay with us for days.
Our opinion about a work may change a month after we finish it.
A culture of reading cannot be fully explained by the logic of endless scrolling.
That is why the idea of a book-centered social network li Folinq.com is about more than building yet another social platform.
It is an attempt to change the starting point.
Instead of building the feed first and then trying to fit books into it, books and the people, ideas, and conversations around them become the center.
The network grows outward from there.
مشکل از جایی شروع میشود که انتظار داریم همه نوع محتوا در یک ساختار واحد رفتار یکسانی داشته باشد.
یک متن سههزارکلمهای درباره فلسفه، یک یادداشت درباره رمان تازهای که خواندهایم و یک ویدئوی پانزدهثانیهای قرار نیست با یک معیار سنجیده شوند. اما در بسیاری از شبکهها دقیقاً همین اتفاق میافتد.
سرعت واکنش کاربر مهم میشود. تعداد تعامل در دقیقه اول اهمیت پیدا میکند. تصویری که توقف ایجاد کند شانس بیشتری دارد. عنوانی که کنجکاوی فوری بسازد بهتر عمل میکند.
و کتاب؟
کتاب دقیقاً در جهت مخالف این جریان حرکت میکند.
کتاب از ما زمان میخواهد. تمرکز میخواهد. گاهی لازم است صفحهای را دوباره بخوانیم. ممکن است چند روز بعد درباره جملهای که خواندهایم فکر کنیم. شاید نظرمان درباره یک اثر یک ماه بعد تغییر کند.
فرهنگ خواندن را نمیتوان کاملاً با منطق اسکرول بیپایان توضیح داد.
به همین دلیل ایده یک شبکه اجتماعی کتابمحور بهمانند فولینک بیش از آنکه ساختن یک شبکه اجتماعی دیگر باشد، تلاش برای تغییر نقطه شروع است. بهجای اینکه اول «فید» ساخته شود و بعد کتاب را در آن جا بدهیم، کتاب و آدمهای اطرافش در مرکز قرار میگیرند و شبکه از آنجا شکل میگیرد.
---
When the Algorithm Decides What Is Worth Seeing
The problem with general and specialized social networks is not that they are bad.
In fact, they are extremely powerful at what they were designed to do: jobs, fast communication, entertainment, news, video, branding, and distributing content to massive audiences.
The problem begins when we expect every kind of content to behave the same way inside the same structure.
A three-thousand-word essay about philosophy, a reflection on a novel we have just finished, and a fifteen-second video should not be judged by the same standards.
Yet on many platforms, that is exactly what happens.
How quickly users react starts to matter.
The number of interactions in the first few minutes becomes important.
An image that makes someone stop scrolling has a better chance.
A headline that creates instant curiosity performs better.
And books?
Books move in almost the opposite direction.
A book asks for time.
It asks for attention.
Sometimes we need to read the same page twice.
A sentence may stay with us for days.
Our opinion about a work may change a month after we finish it.
A culture of reading cannot be fully explained by the logic of endless scrolling.
That is why the idea of a book-centered social network li Folinq.com is about more than building yet another social platform.
It is an attempt to change the starting point.
Instead of building the feed first and then trying to fit books into it, books and the people, ideas, and conversations around them become the center.
The network grows outward from there.