بعضی وقتا آدما از کارای خودشون درس میگیرن!!
یه بار توی دوران دانشجویی با یکی از دوستام رفتیم خرید. از اون خریدایی که قرار بود فقط یه ساعت طول بکشه اما تا نزدیک غروب کلی گشتیم و نه با ده تا کیسه که آخرش دستخالی برگشتیم 😂
وسط خریددرمانی و پاساژتراپی چشمم افتاد به یه کیف که خیلی دوستش داشتم ولی قیمتش به نظرم زیاد بود. پولشو داشتم نمیدونم چرا الکی قیمت رو بهونه کردم!!؟ کلی برداشتم گذاشتم سر جاش و دوباره برداشتم و دوباره گذاشتم 😂
آخرش نخریدم
دوستم گفت مطمئنی پشیمون نمیشی؟ بخرش بابا.
با اعتماد به نفس گفتم نه بابا مگه چی میشه مهم نیس.
یه روز بعد بهش فکر کردم
دو روز بعد هنوز داشتم به اون کیف فکر میکردم
سه روز بعد دوباره رفتم همون مغازه
و طبیعتاً کیفه فروخته شده بود😮
فکر کنم از اون روز به بعد فهمیدم بعضی حسرت‌های زندگی نه عشق از دست رفته‌ست نه فرصت شغلی از دست رفته.
فقط یه کیف خوشگل بوده که گفتی بعداً میخرمش.. بعد اون کیف من کلی کیف خریدم حسرت اون کیفو ندارم ولی هنوز توی ذهمنه که می‌تونستم بخرم و نخریدم!! چقدر ما از این تصمیما داریم.