عشق به دروازهی دروغ که رسید، رنگ باخت؛ ماه از پنجره افتاد و شب، دیگر به صبح اعتماد نکرد. عشق، پرندهای بود که روی شاخهی حقیقت نشست؛ دروغ آمد و شاخه را از ریشه شکست
دروازه دروغ
۰
جایی که آدمها اثرند و اثرها آدم!
این کاربر نمایش اطلاعات تماس را محدود کرده است.