صدیقه جُر

شاعر در فولینک · ۴ هفته پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۲ دقیقه

چکامه‌ای از برای خورجین دلتنگی افسانه‌ای‌ست در خورجینِ دلتنگی، که قرن‌هاست بر دوشِ شب راه می‌رود. کافه‌ای خاموش، زیرِ درختِ چنار، در کنج شهری دور قهوه چی هر روز با آ

خورجین دلتنگی

چکامه‌ای از برای خورجین دلتنگی

افسانه‌ای‌ست
در خورجینِ دلتنگی،
که قرن‌هاست
بر دوشِ شب راه می‌رود.

کافه‌ای خاموش،
زیرِ درختِ چنار،
در کنج  شهری دور 
قهوه چی هر روز با آه 
 مشتریان فال قهوه می گیرد 
درخت چنار وسط  قهوه خانه
تمامِ حافظهٔ شهر است؛
ریشه در خاک،
شاخه در آسمان،
و برگ‌هایش
پر از نام‌هایی
که زمان بلعیده است.

راهبه‌ای کور از جنگلی
 آسفالت‌شده می‌گذرد؛
کتاب دعا در یک دست،
و سکوت در دست دیگر،
 پشت سرش پرنده‌ای کور
به سمتِ آسمانی می‌رود
که دیگر راهِ پرواز 
را به یاد نمی‌آورد.

جاده‌ای‌ پر از علف‌های گیاه‌خوار؛
سبزه‌ها کرم می‌خورند
و زمین آرام‌ آرام
خودش را می‌بلعد

آنجا، لاله‌هایی رقصان
با بادِ پاییزی می‌رقصند
 میدان آزادی در مشتِ شب
چراغی‌ست که هنوز
تسلیم نشده است.

برج خلیفه
چون نیزه‌ای از سنگ
به پهلوی آسمان فرو رفته،
اما از آسمان هیچ نوری 
 به  پنجره‌ های شکسته 
نمی تابد

از شاخهٔ فراموشی،
طنابی آویزان است؛
نه برای فرود آمدن،
که برای یادآوریِ گره‌هایی
که روزگار بر گلوی 
خاطره  ها زده است.

قلاده‌ای از زنجیر
بر سنگفرش افتاده
و شهر. بی‌آنکه  پرنده ای 
در آن باشد، صدای بند
 را از سلول های بسته می‌شنود.

کوررنگی بر چشمِ جهان 
نشسته است؛
سرخ، آبی، سبز،
همه در غبارِ زمان
یک‌رنگ شده‌اند.

خفاش های  پرنده
شب را وارونه می‌خوانند 
و بر سقفِ تاریکی
حروفِ نادیده‌ای می‌نویسند.

کبوتری در کنجِ قفسی شکسته
نشسته است؛
در قفس باز است، 
میله‌ها فرو ریخته‌اند،
اما پرنده سال‌هاست
آزادی را از روی عادت
فراموش کرده است.

و ناگهان
فریادی از سرِ سکوت
در لایه‌های خموشیِ زمان
آرام‌ آرام و بی صدا 
هوا را نشخوار می‌کند؛
چنان که گویی قرن‌هاست
زمین حرفی در سینه دارد
ولی هنوز دهان باز نکرده

آرام‌آرام...
هوا را نشخوار می‌کنند
دیوارها، کوچه‌ها،چنارها،
و خاطره‌هایی
که کسی جرئت نکرد
نامشان را بلند صدا بزند.

من ایستاده‌ام
با خورجینی بر دوش،
پر از دلتنگی،پر از افسانه،
پر از قطارهایی که
 هرگز به مقصد نرسیدند.

ولی در دوردست،ها
میدان آزادی هنوز روشن است.
لاله‌ها ایستاده می‌رقصند.
خفاش ها هنوز
شب را وارونه می‌خوانند.
و آن کبوتر
در قفسِ شکسته
بال‌هایش را باز کرده است؛

گویی جهان در واپسین 
سطرِ تاریکی ناگهان به یاد آورده:
هیچ قفسی  تا ابد
بسته نخواهد ماند،
#صدیقه_جُر

ایده گرفته از صدیقه جُر · @Sahel چسبانده‌شده به شاخه

#فولینک دلنوشته داستان چامک انجمن شاعران معاصر غزل ترانه کتاب

۰ ۰ ۰ ۸۳

صدیقه جُر

شاعر در فولینک · ۴ هفته پیش · فولیو · مدت مطالعه: ۱ دقیقه

عشق چیست

عشق یعنی : در کنارت دلبری پیدا شود ناز چشمان سیاهی در نگاهت جا شود عشق یعنی : شعر سرمست از لب جام قلم قطره ای گردد زِ مـَعنا، راهی دریا شود عشق یعنی : مثنوی درمثنوی

ایده گرفته از صدیقه جُر · @Sahel چسبانده‌شده به شاخه

#فولینک دلنوشته داستان چامک انجمن شاعران معاصر غزل ترانه کتاب

۰ ۰ ۰ ۸۳

صدیقه جُر

شاعر در فولینک · ۴ هفته پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۱ دقیقه

روزگار سرد

روزگار سرد از بغض و از اندوه و از گریه بیزارم از رنگ زرد و خاطرات کهنه بیزارم غیر از نوای غم نمی‌آید صدا از شهر از روزگارِ پر ز درد و غصه بیزارم گاهی نگاهم با همه بی

ایده گرفته از صدیقه جُر · @Sahel چسبانده‌شده به شاخه

#فولینک دلنوشته داستان چامک انجمن شاعران معاصر غزل ترانه کتاب

۰ ۰ ۰ ۸۷

صدیقه جُر

شاعر در فولینک · ۱ ماه پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۱ دقیقه

مناجات

✍🏼خداوندا، تو همان نوری که از لای پرده‌های صبح آرام‌آرام روی شانه‌های جهان می‌ریزد؛ تو،، همان بارانِ بی‌صدایی که بر پنجره‌ٔ خشکِ دل نقشِ شکوفه می‌کشد. یا رب،، تو را

ایده گرفته از صدیقه جُر · @Sahel چسبانده‌شده به شاخه

#داستان فولینک دلنوشته انجمن شاعران معاصر غزل ترانه کتاب چامک

۱ ۰ ۱ ۹۰

صدیقه جُر

شاعر در فولینک · ۱ ماه پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۱ دقیقه

غوغا

غ ✍🏼وغا، خواستم ازعشقِ تو غوغا کنم، اما نشد سینه را از شوقِ تو شیدا کنم، اما نشد خسته ام، بی نور چشمت اشک من دریا گرفت اشکِ چشمم را به شب حاشا کنم، اما نشد خواستم د

ایده گرفته از صدیقه جُر · @Sahel چسبانده‌شده به شاخه

#فولینک دلنوشته انجمن شاعران معاصر غزل ترانه کتاب داستان چامک عاشقانه

۰ ۰ ۰ ۸۷

صدیقه جُر

شاعر در فولینک · ۱ ماه پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۱ دقیقه

عشق است وطن

عشق است وطن عاشقی را دوست دارم، زندگی را بیشتر دوست می‌دارم وطن، آزادگی را بیشتر کوه‌های سرفراز و صخره‌های استوار قله‌هایی غرقِ برف و آسمانی بی‌غبار دره‌های سبز و جن

ایده گرفته از صدیقه جُر · @Sahel چسبانده‌شده به شاخه

#وطن ایران فولینک دلنوشته انجمن شاعران معاصر غزل ترانه داستان

۱ ۰ ۰ ۹۳

صدیقه جُر

شاعر در فولینک · ۱ ماه پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۲ دقیقه

✍🏼مشق عشق

✍🏼مشق عشق تو را دوست دارم؛ مثل تابعی که در هر نقطه‌اش مقدار عشق بیشتر می‌شود؛ و مشتقِ قلبم همیشه رو به توست. عشق من به تو انتگرالی‌ست از تمام لحظه‌هایی که دلم برایت

✍🏼مشق عشق

✍🏼مشق عشق 
تو را دوست دارم؛
مثل تابعی که در هر نقطه‌اش
مقدار عشق بیشتر می‌شود؛
و مشتقِ قلبم
همیشه رو به توست.

عشق من به تو
انتگرالی‌ست از تمام لحظه‌هایی
که دلم برایت تپیده؛
هرچه حسابش می‌کنم،
جوابش باز هم «تو» می‌شود.

به تو که فکر می‌کنم،
حدِ دلتنگی‌ام وقتی زمان
 به صفر نزدیک می‌شود،
بی‌نهایت است؛
انگار نبودنت هیچ 
حدّ متناهی‌ای ندارد.

تو بردارِ دل منی؛
هر سمتی که بروی،
جهتِ قلبم همان‌جاست؛
حتی اگر تمام مختصات جهان
عوض شوند.

اگر عشق یک ماتریس باشد،
تو همان عنصری هستی
که با حذفش تمام دستگاهِ قلبم
جوابش را از دست می‌دهد.

تو را نمی‌شود با لگاریتمِ هیچ
 عددی سنجید؛
عشق من به تو
از آن عددهایی‌ست
که حتی پایه‌ی بی‌نهایت هم
برای محاسبه‌اش کافی نیست.

تو مرکز مختصات منی؛
هرچه از تو دور می‌شوم،
دلتنگی‌ام بیشتر می‌شود؛
انگار فاصله قدرِ مطلقِ 
نبودن توست.

میان من و تو
هندسه‌ای‌ست عجیب؛
دو نقطه‌ایم که  تمام خط‌های 
جهان بالاخره به یکدیگر می‌رسند

تو را دوست دارم به توانِ زمان؛
و هرچه زمان بیشتر می‌شود،
عشق من نمایی‌تر می‌شود.

اگر قلبم یک دستگاه معادلات باشد،
تو تنها جوابِ مشترکِ
تمام مجهول‌های منی؛
و بدون تو هیچ جوابی
معنی ندارد.

عشق تو
مثل عدد گنگ است؛
نه می‌شود تمامش کرد،
نه می‌شود دقیق نوشت؛
فقط می‌شود تا بی‌نهایت
دوستت داشت.

تو را دوست دارم؛
آن‌قدر که حتی اگر عشق را
 در خودش ضرب کنیم،
باز هم یک واحد کم می‌آورد
 برای  اندازه‌ گیری 
 دوست داشتنت.
#صدیقه_جُر

ایده گرفته از صدیقه جُر · @Sahel چسبانده‌شده به شاخه

#دلنوشته فولینک غزل داستان چامک انجمن شاعران معاصر ترانه کتاب

۰ ۲ ۰ ۹۲

صدیقه جُر

شاعر در فولینک · ۱ ماه پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۱ دقیقه

شعر، شاعری

با شاعری کل‌کل مکن، با یک غزل رامت کند با یک غزل ساقی شود، مست و غزل‌خوانت کند شاعر اگر از عشق گفت، دنیا دگرگون می‌شود یک بیتِ ناب از دفترش، مجنون و حیرانت کند با وا

ایده گرفته از صدیقه جُر · @Sahel چسبانده‌شده به شاخه

#فولینک غزل ترانه کتاب داستان چامک انجمن شاعران معاصر دلنوشته

۰ ۰ ۰ ۸۱

صدیقه جُر

شاعر در فولینک · ۱ ماه پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۱ دقیقه

احوال دل

میروم شاید کمی حال دلت بهتر شود می‌گذارم با خیالت روزگارم سر شود در هوایت دل اسیر و جان من آواره شد کاش چشمانت بمانَد، گریه‌ام کم‌تر شود رفتنم درمان دردت نیست، اما چ

ایده گرفته از صدیقه جُر · @Sahel چسبانده‌شده به شاخه

#فولینک دلنوشته داستان چامک انجمن شاعران معاصر غزل ترانه کتاب

۰ ۰ ۰ ۸۴

صدیقه جُر

شاعر در فولینک · ۱ ماه پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۲ دقیقه

بوستان غزل

بوستان غزل‌ها امشب تو را در بوستانِ غزل‌هایم می‌کارم، چونان دانه‌ای در لایه‌های قلبم؛ که هرگز اندیشه‌ام بر خلافِ قلبم رأی نمی‌دهد. من عاشقم... تو را هر شب با زلالِ ا

بوستان غزل

بوستان غزل‌ها

امشب تو را
در بوستانِ غزل‌هایم می‌کارم،
چونان دانه‌ای
در لایه‌های قلبم؛
که هرگز اندیشه‌ام
بر خلافِ قلبم
رأی نمی‌دهد.
من عاشقم...

تو را هر شب
با زلالِ اشک
در کویرِ خاطره‌ام
باران می‌کنم،
و با هر قطره
یادت را
آبیاری می‌کنم.

به تو می‌اندیشم؛
به درختی کهن
که در برابرِ هجومِ باد،
در برابرِ خشمِ فصل‌ها،
حتی یک‌بار
سر بر خاک نگذاشت
و در برابرِ سبزینگیِ بهار
استوار ماند.

و من،
در چهارراهِ تردید،
با تصمیمی از سرِ ناگزیری،
به تسلیم می‌اندیشم؛
با آرمانی
از زیباییِ خویش،
و با کاسه‌برگی سبز
که هنوز
اقتدارِ پاییز را
در پژمردگیِ برگ‌ها
به نظاره نشسته است.

و من...
گم‌گشته‌ای بیش نیستم؛
مدام خسته و نومید،
در محدوده‌ی چهارراه‌ها
تلنبار شده‌ام،
بیگانه و غریب،
و ناگزیر
تبرِ درد را
بر ریشه‌های خویش
فرود می‌آورم.

ببین!
گل‌های باغ
دیگر شکوفه نمی‌دهند؛
پژمرده‌اند و غمگین،
اما هنوز
در هجومِ گردبادِ پاییزی
استوار و برازنده ایستاده‌اند؛
با لخته‌ای از گل
بر گونه‌های اقتدارشان،
هنوز سبزند،
هنوز تسلیم نشده‌اند.

می‌شناسمت،
ای آشنایِ دور...

روزی تو خواهی آمد؛
دور از نگرانیِ رسیدنِ بهار،
دور از تلنبارِ اندوه
بر چهارراهِ دل.

تو همیشه
از خشمِ باغبان رنجیده‌ای،
از هجومِ کرم‌های چمن‌خوار،
از دست‌هایی
که ریشه‌ها را
نمی‌شناسند.

اما روزی،
از پسِ مانده‌های
دانه‌های سرگردان،
گل‌هایی با رنگ‌های شاد
سبز خواهند شد؛
و عطرِ ایستادگیِ گلبرگ‌هایشان
تمامِ خیابانِ آزادی را
پر خواهد کرد.

آن روز
نامِ هر کوچه
عشق خواهد بود،
و در قلمروِ قلب‌ها
هیچ باغبانی
حقِ بریدنِ رؤیاها را
نخواهد داشت.

و من
در میانِ آن همه شکوفه
تو را خواهم شناخت؛
همان آشنایِ دور را،
که سال‌ها
در بوستانِ غزل‌هایم
انتظارش را کشیده‌ام.
#صدیقه_جُر

ایده گرفته از صدیقه جُر · @Sahel چسبانده‌شده به شاخه

#فولینک دلنوشته داستان چامک انجمن شاعران معاصر غزل ترانه

۰ ۰ ۰ ۸۸

صدیقه جُر

شاعر در فولینک · ۱ ماه پیش · فولیو · مدت مطالعه: ۱ دقیقه

چمدان دفن شده

در گلویم چمدانی دفن کرده‌ام؛ هر شب دسته‌اش را می‌گیرد و از میان حنجره‌ام به سفری ناممکن می‌رود. درونش چند جاده‌ی بی‌مقصد، یک مشت آرزوی آبستن، و پیراهنی‌ست که هنوز بو

ایده گرفته از صدیقه جُر · @Sahel چسبانده‌شده به شاخه

#فولینک دلنوشته داستان چامک انجمن شاعران معاصر غزل ترانه کتاب

۱ ۰ ۰ ۸۱

صدیقه جُر

شاعر در فولینک · ۱ ماه پیش · تصویر · مدت مطالعه: ۲ دقیقه

نگاهی بیاور

«نگاهی بیاور» سلامی به رویت، به خُلقِ نکویت بیا و زِ بستانِ گل‌ها، گلابی بیاور بیا ساقیِ جان، مِیِ ناب بیاور که با خود بشوید غمم را، شرابی بیاور شرابی که باشد ثوابی

نگاهی بیاور

«نگاهی بیاور»
سلامی به رویت، به خُلقِ نکویت
بیا و زِ بستانِ گل‌ها، گلابی بیاور

بیا ساقیِ جان، مِیِ ناب بیاور
که با خود بشوید غمم را، شرابی بیاور

شرابی که باشد ثوابی سراسر
ثوابی طلب کن، خطابی بیاور

اگر مستِ مستی، زِ مستی نظر کن
به مستی، نشانِ محرابی بیاور

چو محراب ببینی، سیمای عشقش
زِ سیمای دل، باز جوابی بیاور

جوابی که در وی نباشد سؤالی
سؤالی بگو، و انتخابی بیاور

نقابی زِ نور و حجابی زِ آتش
به آتش، نشانِ سحابی بیاور

سحابی که بارد زِ بارانِ رحمت
زِ رحمت به سویم، شتابی بیاور

شتابی که در وی سکونِ ابد هست
سکون را به رقصِ حبابی بیاور

حبابی که عکسِ رخت را نماید
چو رخ را نماید،به سویم کتابی بیاور

چو ساحل درافتاد به گردابِ مستی
زِ مستیِ چشمت، عقابی بیاور

عقابی که پرواز او تا خدا هست
زِ بالِ بلندش، شهابی بیاور

شهابی که از آسمانم گذر کرد
به خاک زمینم، مهتابی بیاور

بتاب ای سحر بر شبِ بی‌ستاره
زِ خورشیدِ رویت، نقابی بیاور

که من تشنه‌ام، تشنه‌ی دیدنِ تو
زِ دریای عشقت، سرابی بیاور

سرابی که خود عینِ آبِ حیات است
برای لبِ خشک، قطره‌آبی بیاور

مرا از خودم باز یک دم رها کن
برای دلِ خسته، خوابی بیاور

ولی خوابِ من، خوابِ دیدارگردد
زِ بیداریِ عشق، انقلابی بیاور

که گرساحل از غم روزی گذر کرد
برای سفر، توشه و انتخابی بیاور

که پایانِ این راه، آغازِ عشق است
بیا ساقیِ جان... حسابی بیاور

#صدیقه_جُر

ایده گرفته از صدیقه جُر · @Sahel چسبانده‌شده به شاخه

#فولینک دلنوشته داستان چامک انجمن شاعران معاصر غزل ترانه کتاب

۱ ۰ ۰ ۸۷